കഥകൾ എങ്ങനെയായിരിക്കും മനുഷ്യരെ വന്നു തൊടുന്നത്? ഭാഷകൊണ്ട്,

 ഭാവതീവ്രതകൊണ്ട്, വികാരൈക്യം കൊണ്ട്, വായനക്കാരെ മാന്ത്രിക വിദ്യയാലെന്നവണ്ണം കഥയിലേക്കാവാഹിച്ചുകൊണ്ടൊക്കെ ആവാമത്.ഒരു കഥയിലൂടെ കഥാകൃത്ത് പറയാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം.അത് പറയാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് അയാളാ കഥയെഴുതിയതെന്ന് വായനക്കാർക്ക് തോന്നാതിരിക്കുകയും എന്നാൽ അക്കാര്യങ്ങൾ വായനക്കാരിലേക്ക് കൃത്യമായി സംവേദനം ചെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് പണിക്കുറ്റമില്ലാത്ത കഥാനിർമ്മാണ കൗശലം. ഒന്നോ രണ്ടോ പേജ് മറിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്തു ഉദ്ദേശത്തിൽ കഥ എഴുതുന്നുവെന്ന് വായനക്കാർക്ക് പിടികിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വായനക്കാരുടെ ബുദ്ധിയല്ലെന്നും കഥ നിർമ്മാണത്തിലെ പാളിച്ചയാണെന്നും കാണണം.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ വന്ന പ്രിയ എ. എസിന്റെ പൂമ്പാറ്റയുടെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന കഥയെക്കുറിച്ച് എഴുതാനാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു മുഖവുര വേണ്ടിവന്നത്. നല്ല ഒഴുക്കിന് കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്നതുകൊണ്ട് വായനക്കാർ കഥയ്ക്കൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. സ്ട്രോക്ക് വന്ന ബോട്ടണി ടീച്ചർ കൂടിയായ മന്ദാരവല്ലി എന്ന വൃദ്ധയായ അമ്മയെ എഴുത്തുകാരി കൂടിയായ മകൾ പദ്മ അക്ഷരങ്ങളിലേക്കും അതുവഴി ഓർമ്മകളിലേക്കും പിച്ചവെയ്പ്പിക്കുന്നതാണ് കഥയുടെ പ്രമേയം. ചെറുമകന്റെ നോട്ട്ബുക്കിൽ വഴങ്ങാൻ മടിക്കുന്ന കൈകൊണ്ട് മന്ദാരവല്ലി എന്ന സ്വന്തം പേര് എഴുതിക്കൊണ്ടാണ് അവർ ദാനം കിട്ടിയ രണ്ടാം ജന്മത്തിൽ എഴുത്താരംഭിക്കുന്നത്. ബോട്ടണി പഠിച്ച സ്കൂൾ ടീച്ചറായിരുന്ന അമ്മയുടെ ഓർമ്മകളെ കൈപിടിച്ചു നടത്തുന്ന കാഴ്ചകളൊക്കെ കഥാകൃത്ത് വർണ്ണിച്ചു പോകുന്നുണ്ട്. ചിതറിപ്പോയ 1960- കൾ മുതലുള്ള കോളേജ് ജീവിതത്തിലെ ഓർമ്മകളെ നോട്ട്ബുക്കിൽ അവർ കോറിയിടുന്നുണ്ട്. എഴുതി ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ  പഴയ ഓർമ്മകൾ മകളോട് പറയുകയാണവർ. കൂട്ടത്തിൽ മലയാള കഥാസാഹിത്യത്തിലെ പല പ്രമുഖ പേരുകളും അമ്മയുടെയും മകളുടെയും സംസാരത്തിൽ കടന്നു വരുന്നുമുണ്ട്. സംസാരത്തിനിടയിൽ വിയർത്തു കുഴഞ്ഞുപോകുന്ന അമ്മയെ പദ്മയും സഹായിയും ചേർന്ന് സി പി ആർ കൊടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.ആംബുലൻസിൽ

പോകുന്ന വഴിക്കും മകളും അമ്മയും തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. സംസാരത്തിനിടെ സസ്യശാസ്ത്രം പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെടികളോടും പൂക്കളോടും ആത്മബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്ത അവരുടെ കവിളിൽ എവിടെനിന്നോ

പറന്നുവന്ന ഒരു പൂമ്പാറ്റ വന്നിരുന്നുചിറകടിച്ചു.എല്ലാത്തിനോടും രാഷ്ട്രീയമെന്നും കെമിസ്ട്രി എന്നും ചേർത്ത് പറയുന്ന ഇന്നത്തെ ആൾക്കാർ പൂമ്പാറ്റയുടെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറയുമോ എന്ന അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് തോന്നിയ പദ്മ വേവലാതിയോടെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു.ജീവനറ്റുപോയ അവരുടെ ചുണ്ടിൽ അപ്പോഴും ഒരു നേർത്തൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.ഇങ്ങനെയാണ് കഥാകൃത്ത് കഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

എഴുത്തുകാർക്കിടയിലെ പരസ്പര സഹായസഹകരണ സംഘങ്ങൾ

സ്ട്രോക്ക് വന്ന ഒരു അമ്മയെ സംസാരത്തിലൂടെ എഴുത്തിലൂടെയും ഓർമ്മകൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിലൂടെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു മകൾ നടത്തുന്ന ശ്രമമാണ് കഥയുടെ നട്ടെല്ല്. അമ്മയും മകളും തമ്മിലുള്ള സംസാരത്തിനിടയിൽ മലയാളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ സാഹിത്യത്തിലെ പല പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരുടെയും പേരുകളും അവരുടെ കഥകളും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങളും കഥയുടെ മുഖ്യ ഭാഗമായി കടന്നുവരുന്നു.മുഖ്യധാരയിൽ ഇടം കിട്ടിയ ഒരു എഴുത്തുകാരി എഴുതിയ കഥയിൽ മുഖ്യധാരയിലെ ചില കഥാകൃത്തുക്കളെ പരാമർശിക്കാൻ വേണ്ടി കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ ഇണക്കിയൊരുക്കുന്ന അനുഭവം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ തന്നെ വായനയിൽ അനുഭവപ്പെടും. സ്ട്രോക്കിന്റെ തളർച്ചയെ മെരുക്കാനുള്ള പരിചരണങ്ങളുടെ ഭാഗമായി അമ്മയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം  കൊച്ചി എഫ് എമ്മിൽ പാട്ട് വച്ചുകൊടുക്കുന്നു.റേഡിയോയിൽ നിന്ന് വരുന്നത് കല്യാണി മേനോൻ പാടിയ ലാപ്ടോപ്പ് എന്ന സിനിമയിലെ ശ്രീവത്സൻ ജി മേനോൻ ഈണമിട്ട റഫീഖ് അഹമ്മദ് രചിച്ച ‘ജലശയ്യയിൽ തളിരമ്പിളി…’ എന്ന ഗാനമാണ്. ‘നെടുവീർപ്പ് പോലുമാ സസ്മിതമാം നിദ്രയെ തൊടല്ലേ’ എന്ന തരള കാല്പനിക വരിയെഴുതിയത് കൊണ്ട് “റഫീഖാവും അങ്ങേരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഗർഭം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. അല്ലാതെങ്ങനാ ഇത്ര ഉൾക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ എഴുതുക ?” എന്ന് കഥാകൃത്ത് എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഭീകരമെന്നേ പറയേണ്ടൂ!

‘ഒരു നെടുവീർപ്പ് കൊണ്ടുപോലും നിദ്രയെ ഭംഗപ്പെടുത്താത്ത’ എന്നെഴുതാനുള്ള ശേഷി ഒരു പുരുഷനുണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായും ഗർഭം ധരിക്കാനുള്ള ശേഷിയും അയാൾക്കുണ്ടാവുമെന്ന് ! എമ്മാതിരി ഭാവനകളാണ് !! റേഡിയോ വെച്ചപ്പോൾ ഒഴുകിയെത്തിയ  കേൾക്കാൻ ഇമ്പമുള്ളൊരു പാട്ട് കഥാകൃത്ത് പരാമർശിച്ചുവെന്നേ ഇത്രയും ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാർക്ക് തോന്നൂ. എന്നാൽ അത് അങ്ങനെയല്ലെന്ന് തുടർന്ന് വായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും. “എനിക്ക് ആ പാട്ടും ശബ്ദവും വരിയും കേൾക്കുമ്പോഴൊക്കെ ആ സുഭാഷ് ചന്ദ്രനോട് ഒടുക്കത്തെ അസൂയ തോന്നും.ആ സുഭാഷ് ചന്ദ്രന്റെ പറുദീസാ നഷ്ടം എന്ന കഥ ആ രൂപേഷ് പോൾ സിനിമയാക്കിയതല്ലേ ലാപ്ടോപ്പ്. ഓർമ്മയില്ലേ?” എന്ന അമ്മയോടുള്ള പദ്മയുടെ ചോദ്യത്തിൽ അമ്മയുടെ ഓർമ്മ പരിശോധിക്കാനും പറ്റും സുഭാഷ് ചന്ദ്രനെയും ‘പറുദീസ നഷ്ട’ത്തെയും കഥയിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനും പറ്റും  !