കവിത സവിശേഷമായ ഭൗമനിരീക്ഷണമാണ്. വരമ്പിൽ നിന്നും വയലിനെ നോക്കുന്നതല്ല, വയലിൽ നിന്നും നോ

ഏഷ്യൻ വൻകരയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത് പൂർണ്ണമായും ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിലും പൂർവ്വാർദ്ധഗോളത്തിലുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഉപദ്വീപീയ രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ.32,87,263 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (3.287 ദശലക്ഷം ച.കി.മീ). ലോകത്തിലെ ആകെ കരവിസ്തൃതിയുടെ ഏകദേശം 2.4 ശതമാനമാണിത്. വിസ്തൃതിയിൽ ലോകത്ത് ഏഴാം സ്ഥാനമാണ് ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ളത് (Ministry of Information and Broadcasting 1).വടക്ക് കശ്മീരിലെ ഇന്ദിരാ കോൾ മുതൽ തെക്ക് കന്യാകുമാരി വരെ 3,214 കിലോമീറ്ററും, പടിഞ്ഞാറ് ഗുജറാത്തിലെ ഗുഹാർ മോത്തി മുതൽ കിഴക്ക് അരുണാചൽ പ്രദേശിലെ കിബിത്തു വരെ 2,933 കിലോമീറ്ററുമാണ് ഇന്ത്യയുടെ വ്യാപ്തി (National Council of Educational Research and Training 2).ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഏകദേശം 15,106.7 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള കര അതിർത്തിയുണ്ട് (Ministry of Home

ക്കുന്നതാണ് കവിത. കല സവിശേഷമായ നോട്ടമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. സൂര്യാസ്തമയത്തെ ഭൂമി ശാസ്ത്രമറിയാവുന്ന ഭാരവിയും എഴുത്തച്ഛനുമൊക്കെ വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും
“നേരം പോയ് നേരം പോയ്
പൂക്കൈത മറപറ്റി
കാലം കോഴി കൊളക്കോഴി
തത്തി തത്തി ചാടുന്നേ!”
എന്നു തുടങ്ങുന്ന നാടൻപാട്ട് മനോഹര കവിതയാകുന്നതിന് കാരണം കെ.പി. കറുപ്പൻ ചൂണ്ടി കാട്ടുന്നുണ്ട്…….