[ഹീബ്രു വാമൊഴി പാരമ്പര്യം ആദ്യമായി കവിതകളിലെത്തിച്ച ആധുനിക കവിയായ യഹൂദ അമിഖായ് (1924-2000) രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് ഹീബ്രു ഭാഷയും സാഹിത്യവും സവിശേഷമായി പഠിച്ച് അധ്യാപകവൃത്തിയിലേർപ്പെട്ടു . പിറവികൊണ്ട് ജർമൻ യഹൂദ പൗരനായിരുന്ന അമിഖായ് , “ഞാൻ മരിച്ചവർക്കായി ജീവിക്കുന്നു ” എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചു .
മാനവികതയെ തകർക്കുന്ന യുദ്ധത്തെ അപലപിച്ചുകൊണ്ട് പ്രണയത്തിനും ഏകാന്തതയ്ക്കുമിടയിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ സന്ദിഗ്ധാവസ്ഥയിൽ സ്വത്വപ്രതിസന്ധി നേരിട്ട എഴുത്തുകാരനായി.
ദാവീദ് രാജാവിന്റെ രചനകൾ കഴിഞ്ഞാൽ ലോകത്ത് 40 ഭാഷയിലായി ഏറ്റവുമധികം വിവർത്തിതനായ ജനകീയനായ ഹീബ്രുകവി തന്റെ പേര് തെരഞ്ഞെടുത്തത് “എന്റെ ജനം” എന്ന് അർത്ഥമുള്ള ഹീബ്രു പദത്തിലൂടെയാണ് .

കവിതകൾ , യാഥാർഥ്യങ്ങളോടുള്ള മനുഷ്യപ്രതികരണങ്ങളാണെന്നും അതിനാൽത്തന്നെ, ചരിത്രനിർമിതിയിൽ, കവിതകൾ രാഷ്ട്രീയമായി സജീവമാകുന്നുവെന്നും വിശ്വസിച്ചു .

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ ‘യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവർക്കായുള്ള ഓർമദിനം ‘ എന്ന കവിതയിലെ ഒരു ഭാഗം ഇങ്ങനെ മൊഴിമാറ്റി വായിക്കാം :
“നിലാമുല്ല വിരിഞ്ഞുതിരുന്ന മരച്ചോട്ടിൽ
രാവുനീളെ
പെരുമ പേറും വിശ്വസ്തനായ ഒരു കാവൽനായ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്
ഇമചിമ്മാതെ ലോകത്തെ
തുറിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ട് “]