സംഗ്രഹം:

ലോകസിനിമയിൽ തന്നെ ആദ്യമായി ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ മാത്രം അഭിനയിച്ച, ധബാരി ക്യുരുവി മുഖ്യധാരാ സിനിമകൾ പിന്തുടരുന്ന ആദിവാസി ചിത്രീകരണങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ സ്വയംനിർണ്ണയാധികാരത്തെ എപ്രകാരം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് പ്രബന്ധം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. അട്ടപ്പാടിയിലെ പതിനഞ്ചുകാരിയായ പാപ്പാത്തി എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ, സ്വന്തം ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അധികാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ആദിവാസി സ്ത്രീയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ‘ഗോത്ര ഫെമിനിസം’ എന്ന  കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മുഖ്യധാരാ ഫെമിനിസത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഭൂമി, കമ്മ്യൂണിറ്റി, ഭാഷ, സ്വത്വം എന്നിവയുമായി ഈ പോരാട്ടം എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. സി.കെ. ജാനുവിനെപ്പോലുള്ള ആദിവാസി വനിതാ നേതാക്കളുടെ സമരചരിത്രത്തെയും കേരളത്തിൻ്റെ വികസന മാതൃകയിൽ ആദിവാസികൾ നേരിടുന്ന പാർശ്വവൽക്കരണത്തെയും പ്രബന്ധം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, മണ്ണും പെണ്ണും നേരിടുന്ന അധിനിവേശങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിരോധമായി ‘ധബാരി ക്യൂരുവി’യെ വായിക്കുന്നതിലൂടെ ഗോത്രസംസ്കാരത്തിന്റെ കരുത്തും അതിജീവനവും ഈ പ്രബന്ധം വിജയകരമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

താക്കോൽ വാക്കുകൾ:​                 

ഗോത്രഫെമിനിസം, ഉടലധികാരം,​ ഭൗമരാഷ്ട്രീയം, പാർശ്വവൽക്കരണം, സ്വത്വനിർമ്മിതി

ആമുഖം

മലയാള സിനിമയുടെ  ചരിത്രത്തിലെ വിപ്ലവകരമായ ഒരു ഏടാണ് പ്രിയനന്ദനൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ധബാരി ക്യൂരുവി. മുഖ്യധാരാ സിനിമകൾ പലപ്പോഴും ആദിവാസി ജീവിതങ്ങളെയും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളെയും  തളച്ചിടാനോ അല്ലെങ്കിൽ കേവലം സഹതാപത്തിൻ്റെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിക്കാണാനോ ആണ് ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ ധബാരിക്യൂരുവി ഈ പതിവുരീതികളെ പൂർണ്ണമായും നിരാകരിക്കുകയും ഗോത്രസമൂഹത്തിൻ്റെ ആന്തരികമായ കരുത്തിനെയും സാംസ്‌കാരികമായ സങ്കീർണ്ണതകളെയും പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്നു. ലോകസിനിമയിൽ തന്നെ ആദ്യമായി പൂർണ്ണമായും ആദിവാസി വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ മാത്രം അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രം, ഇരുള ഭാഷയിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഗോത്രവർഗ്ഗ പെൺകുട്ടി തന്റെ ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അവകാശത്തെയും തീരുമാനങ്ങളെയും ധീരമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിലൂടെ, ചിത്രം ആധുനിക ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്താധാരകളെ ഗോത്രജീവിതത്തിൻ്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പുനർനിർവ്വചിക്കുന്നു. അട്ടപ്പാടിയിലെ ഗോത്ര സംസ്കാരത്തിൻ്റെയും ആചാരങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ വികസിക്കുന്ന കഥാതന്തു, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യവും കമ്മ്യൂണിറ്റി മൂല്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തെയും ഒത്തുതീർപ്പുകളെയും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്നു. പെൺകരുത്തിൻ്റെ ഈ ഗോത്രഗാഥ കേവലം ഒരു കഥയല്ല, മറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകളായി പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ അതിജീവനത്തിൻ്റെയും സ്വത്വപ്രഖ്യാപനത്തിൻ്റെയും രാഷ്ട്രീയ രേഖ കൂടിയാണ്.

‘ധബാരി ക്യുരുവി’ എന്ന ചിത്രത്തെയും അത് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സ്ത്രീപക്ഷ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും വിശദമായി വിശകലനം ചെയ്യുകയാണ് ഈ പ്രബന്ധം. സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം, ഗോത്ര ഫെമിനിസം എന്ന സങ്കല്പം, ഭാഷാപരമായ പ്രത്യേകതകൾ, ഭൂമിയും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള ജൈവിക ബന്ധം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള പഠനമാണ് ഇവിടെ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ആദിവാസി സ്വയംനിർണ്ണയാധികാരവും ലിംഗനീതിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ചിത്രം ഉയർത്തുന്ന പ്രമേയങ്ങൾ എത്രത്തോളം പ്രസക്തമാണെന്ന് വ്യക്തമാകും.

ഇതിവൃത്തവും കഥാപാത്ര വിശകലനവും

അട്ടപ്പാടിയിലെ ഇരുള ഗോത്രവിഭാഗത്തിലെ പതിനഞ്ചു വയസ്സുകാരിയായ പാപ്പാത്തിയാണ് ചിത്രത്തിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം. അവിചാരിതമായി ഗർഭിണിയാകേണ്ടി വരുന്ന പാപ്പാത്തി, ആ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ നേരിടുന്ന സംഘർഷങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിൻ്റെ കാതൽ. ഒരു വശത്ത് ഗോത്രത്തിൻ്റെ പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ മറുവശത്ത് തൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ഭാവിയും സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പാപ്പാത്തിയെ നമുക്ക് കാണാം.

പാപ്പാത്തിയുടെ കഥാപാത്രം കേവലം ഒരു വ്യക്തിയല്ല, മറിച്ച് അട്ടപ്പാടിയിലെ നൂറുകണക്കിന് അവിവാഹിത അമ്മമാരുടെ പ്രതിനിധിയാണ്. തൻ്റെ ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അധികാരം തനിക്ക് മാത്രമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിലൂടെ അവൾ കാലങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്ന പുരുഷാധിപത്യപരമായ ഗോത്ര വ്യവസ്ഥയെയും സദാചാര ബോധത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

പാപ്പാത്തിയുടെ അമ്മയായ മുരുകിയുടെ ജീവിതം വളരെ ദുരിതപൂർണ്ണമാണ്. അഞ്ച് ഭാര്യമാരുള്ള ഒരാളുടെ ഭാര്യയാണെങ്കിലും അവർക്ക് ഭർത്താവിൻ്റെ സംരക്ഷണമോ പിന്തുണയോ ലഭിക്കുന്നില്ല. വാറ്റ് ചാരായം വിറ്റാണ് അവർ ഉപജീവനം കണ്ടെത്തുന്നത്. ചാരായം വാങ്ങാൻ വരുന്ന പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന് അവർക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾ പാപ്പാത്തിക്ക് കാണേണ്ടി വരുന്നു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള പാപ്പാത്തിയുടെ ഏക വഴി വിദ്യാഭ്യാസം നേടുക എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഗർഭധാരണം അവളുടെ ഈ ലക്ഷ്യത്തിന് തടസ്സമാകുന്നു. ഇവിടെയാണ് അവൾ ഗർഭച്ഛിദ്രം എന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത്. വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ ഗർഭച്ഛിദ്രം നടത്താൻ അവൾക്ക് മാതാപിതാക്കളുടെ സമ്മതം ആവശ്യമാണ്, എന്നാൽ അത് അവൾക്ക് ലഭ്യമല്ല. അതിനാൽ ഗോത്രത്തിലെ പാരമ്പര്യമായ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൾ തൻ്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

‘ധബാരി ക്യുരുവി എന്ന ഐതിഹ്യം: പ്രതീകാത്മക വായന

സിനിമയുടെ പേര് തന്നെ അട്ടപ്പാടിയിലെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു നാടോടി പുരാവൃത്തത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ‘ധബാരി ക്യുരുവി’ എന്നാൽ ‘അച്ഛൻ ആരാണെന്ന് അറിയാത്ത കുരുവി’ എന്നാണ് അർത്ഥം. പാരമ്പര്യ വിശ്വാസപ്രകാരം ഈ കുരുവി തൻ്റെ ദുഃഖങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി കാടുകളിൽ അലയുന്നു. സമുദായത്തിന് പുറത്തുള്ള പുരുഷന്മാരാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആദിവാസി പെൺകുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിന് ധബാരി ക്യുരുവിയുടെ ഐതിഹ്യവുമായി വലിയ സാമ്യമുണ്ട്.

ഈ കുരുവി നിശബ്ദമായി പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് നീതിക്കായി കൊതിക്കുന്നവരുടെയും പ്രതീകമാണ്. സമൂഹത്തിൻ്റെ  മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ട അദൃശ്യരായ മനുഷ്യരുടെ വേദനകളെ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാപ്പാത്തി ഈ കുരുവിയെപ്പോലെ ചാരത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന ഫീനിക്സ് പക്ഷിയായി മാറുന്നതാണ് സിനിമയുടെ അവസാനഭാഗം. അവളുടെ പോരാട്ടം കേവലം അതിജീവനമല്ല, മറിച്ച് തൻ്റെ സ്വത്വത്തിന്മേലുള്ള അവകാശ പ്രഖ്യാപനമാണ്.

ഗോത്ര ഫെമിനിസം: മുഖ്യധാരാ ഫെമിനിസത്തിൽ നിന്നുള്ള വിട്ടുപിരിയൽ

ഫെമിനിസം എന്ന സങ്കല്പം ഇന്ത്യയിൽ പലപ്പോഴും ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ളവരുടെയും നഗരവാസികളായ സ്ത്രീകളുടെയും ആവശ്യങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്ന വിമർശനം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ധബാരി ക്യുരുവി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ‘ഗോത്ര ഫെമിനിസം’ (Tribal/Adivasi Feminism) ഈ ധാരണകളെ തിരുത്തുന്നു. ഗോത്രവർഗ്ഗ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ലിംഗവിവേചനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വംശീയമായ പാർശ്വവൽക്കരണവും ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടലും സാംസ്‌കാരികമായ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും കൂടിയാണ്.

ഗോത്ര ഫെമിനിസത്തിൻ്റെ സവിശേഷതകൾ:

1.ഭൂമിയുമായുള്ള ബന്ധം:

ഗോത്ര ഫെമിനിസത്തിൻ്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ സ്ത്രീയുടെ ശരീരം വെറും ജൈവിക ഘടകമല്ല; അവളുടെ മണ്ണിനോടും പ്രകൃതിയോടും ചരിത്രത്തോടും ആഴത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു ജീവിക്കുന്ന ഭൂപടമാണ്. ഭൂമിയെ കൈവശപ്പെടുത്തുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന അധികാരഘടനകൾ സ്ത്രീശരീരത്തോടും അതേ രീതിയിൽ തന്നെ പെരുമാറുന്നു എന്ന ബോധ്യമാണ് ഗോത്ര സ്ത്രീകളുടെ പ്രതിരോധത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിനാൽ ഭൂമിയുടെ അവകാശത്തിനായുള്ള അവരുടെ പോരാട്ടം ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഒരു സംഘർഷം മാത്രമല്ല, സ്ത്രീയുടെ സ്വത്വത്തിനും ശരീരാധികാരത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയമായിത്തീരുന്നു. മണ്ണ് നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവർക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത് ഉപജീവനം മാത്രമല്ല, ഓർമ്മകളും ആചാരങ്ങളും ഭാഷയും സ്ത്രീയായുള്ള നിലനിൽപ്പുമാണ്. ഇങ്ങനെയാണ് ഗോത്ര ഫെമിനിസത്തിൽ ഭൂമിരക്ഷ സ്ത്രീമുക്തിയുടെ അനിവാര്യമായ ഒന്നായി മാറുന്നത്—ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് സ്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൻ്റെ  മറ്റൊരു രൂപമായി അവിടെ അർത്ഥമാക്കപ്പെടുന്നു.

2.കമ്മ്യൂണിറ്റി അധിഷ്ഠിതം:

മുഖ്യധാരാ ഫെമിനിസം സ്ത്രീയുടെ വിമോചനത്തെ പ്രധാനമായും വ്യക്തിഗത സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടും അവകാശങ്ങളോടും ചേർത്ത് വായിക്കുന്നതാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, ലൈംഗിക സ്വാതന്ത്ര്യം, ശരീരാധികാരം എന്നിവയിലൂടെ സ്ത്രീ വ്യക്തിയായി ശക്തിപ്പെടുക എന്നതാണ് അതിൻ്റെ കേന്ദ്രചിന്ത. എന്നാൽ ഗോത്ര ഫെമിനിസം ഈ വ്യക്തികേന്ദ്രിത സമീപനത്തെ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് കാണുന്നു. കാരണം ഗോത്ര സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീയുടെ സ്വത്വം ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വമായി അല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തോടും പ്രകൃതിയോടും ആചാരങ്ങളോടും ചേർന്നിരിക്കുന്ന സമഗ്രമായ നിലനിൽപ്പായി ആണ് അർത്ഥമാക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ ഗോത്ര സ്ത്രീകളുടെ പോരാട്ടം വ്യക്തിയുടെ ഉയർച്ചയിലേക്ക് മാത്രമല്ല, കമ്മ്യൂണിറ്റിയുടെ നിലനിൽപ്പിലേക്കും ഗോത്ര മൂല്യങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിലേക്കും നീളുന്നു. ഒരു ഗോത്ര സ്ത്രീക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടലല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിനകത്ത് തന്നെ നീതിയോടെയും മാന്യതയോടെയും ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശമാണ്. ഈ നിലപാടിൽ, കമ്മ്യൂണിറ്റിയുടെ തകർച്ച സ്ത്രീയുടെ വിമോചനത്തെയും അർത്ഥശൂന്യമാക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗോത്ര ഫെമിനിസം വ്യക്തിഗത അവകാശങ്ങളെയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെയും സമന്വയിപ്പിച്ച ഒരു പര്യായമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

3.​ശരീര രാഷ്ട്രീയം:

സ്വന്തം ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അധികാരം എന്നത് ഫെമിനിസ്റ്റ് ചർച്ചകളിൽ പലപ്പോഴും ലൈംഗിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് മാത്രം ചുരുക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിൻ്റെ അർത്ഥവ്യാപ്തി അതിനേക്കാൾ വലുതാണ്. പുരുഷാധിപത്യപരമായ സാമൂഹിക–സാംസ്കാരിക വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിൽ സ്ത്രീ തൻ്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ സ്വയം എടുക്കാനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ഇതിൻ്റെ ആന്തരാർത്ഥം. വിവാഹം, മാതൃത്വം, തൊഴിൽ, വസ്ത്രധാരണം, ചലനസ്വാതന്ത്ര്യം, ആരോഗ്യപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ തുടങ്ങി സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ മേഖലകളിലും അവൾക്ക് സ്വയംനിർണ്ണയാധികാരം ലഭിക്കണമെന്നതാണ് ശരീരാധികാരത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം. സ്ത്രീയുടെ ശരീരം കുടുംബത്തിൻ്റെയോ സമൂഹത്തിൻ്റെയോ രാഷ്ട്രത്തിൻ്റെയോ ഉടമസ്ഥതയായി കാണുന്ന മനോഭാവത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഈ അധികാരം സാധ്യമാകൂ. അങ്ങനെ, ശരീരാധികാരം എന്നത് വ്യക്തിഗത ആസ്വാദനത്തിൻ്റെ വിഷയമല്ല; മറിച്ച് അധികാരഘടനകളെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും സ്ത്രീയെ ഒരു സ്വതന്ത്ര വിഷയമായി  നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്.

4.​ദളിത്/ആദിവാസി സ്വത്വം:

ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകളുടെ അനുഭവങ്ങളെ ആധാരമാക്കി രൂപപ്പെട്ട മുഖ്യധാരാ ഫെമിനിസത്തിൽ ലിംഗഅസമത്വം പ്രധാനമായ വിമർശനകേന്ദ്രമാകുമ്പോൾ, ഗോത്ര–ദളിത് സ്ത്രീകളുടെ ഫെമിനിസത്തിൽ ജാതിയും വംശീയതയും അവിഭാജ്യ ഘടകങ്ങളായി മാറുന്നു. കാരണം ഇവരുടെ അടിച്ചമർത്തൽ ലിംഗത്തിൻ്റെ പേരിൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതല്ല; ജാതിയുടെയും വംശീയതയുടെയും സാമൂഹിക സ്ഥാനക്രമവും അതിനൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒരു ഗോത്ര സ്ത്രീക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന പീഡനം പുരുഷനാൽ മാത്രമല്ല, ജാതി–വർഗ്ഗാധികാരങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന സമ്പൂർണ്ണ സാമൂഹിക സംവിധാനത്തിലൂടെയാണ്. അതിനാൽ ഉയർന്ന ജാതി സ്ത്രീകളുടെ ഫെമിനിസം പലപ്പോഴും അവഗണിക്കുന്ന ഭൂമി നഷ്ടം, തൊഴിൽ ചൂഷണം, ഭരണകൂട അക്രമം, ഭാഷയും സംസ്കാരവും ഇല്ലാതാക്കൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഇവിടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനമെടുക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ജാതിയെയും വംശീയതയെയും അവഗണിക്കുന്ന ഒരു ഫെമിനിസം അപൂർണ്ണമാണെന്ന് ഗോത്ര സ്ത്രീകളുടെ അനുഭവങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു; ലിംഗം, ജാതി, വംശീയത എന്നീ അധികാരരേഖകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം മുറുകെബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അന്തർവിഭാഗീയ (intersectional) ഫെമിനിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയമായാണ് ഈ സമീപനം നിലകൊള്ളുന്നത്.

പാപ്പാത്തി തൻ്റെ ഗർഭച്ഛിദ്രം എന്ന തീരുമാനത്തിലൂടെ ഈ ഗോത്ര ഫെമിനിസത്തെയാണ് പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തുന്നത്. അവൾ സമുദായത്തിൻ്റെ പാരമ്പര്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് സമുദായത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പെണ്ണിൻ്റെ ഇടം കണ്ടെത്താനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇത് മുഖ്യധാരാ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. അവളുടെ പോരാട്ടം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് തൻ്റെ ഊരിലെ മറ്റ് പെൺകുട്ടികൾക്ക് കൂടിയുള്ള മാതൃകയാണ്.

​അട്ടപ്പാടിയിലെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയം

‘ധബാരി ക്യുരുവി’യിലെ അട്ടപ്പാടി കേവലം ഒരു പശ്ചാത്തലമല്ല, മറിച്ച് സിനിമയിലെ ഒരു സജീവ സാന്നിധ്യമാണ്. അട്ടപ്പാടിയിലെ കാടുകളും പുഴകളും പാറക്കെട്ടുകളും നിശ്ശബ്ദമായി നിലകൊള്ളുന്ന ദൃശ്യഘടകങ്ങളല്ല, പാപ്പാത്തിയുടെ ഏകാന്തതക്കും ഭയങ്ങൾക്കും അതിജീവനശക്തിക്കും പ്രതികരിക്കുന്ന, ജീവിക്കുന്ന സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്. ഭൗതികമായ ഭൂപ്രദേശവും മനുഷ്യൻ്റെ മാനസിക ഭൂപടവും തമ്മിലുള്ള ഗാഢമായ ഇഴയടുപ്പമാണ് ഈ ചിത്രം ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്നത്. പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി, കാടിനെ അമ്മയായി കണ്ടു ജീവിച്ച ഇരുള സമുദായത്തിൻ്റെ ജീവിതലോകം ഇന്ന് കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. പുറത്തുനിന്ന് അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന വികസന മാതൃകകളും കുടിയേറ്റങ്ങളും ആദിവാസികളെ അവരുടെ പാരമ്പര്യ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അകറ്റി, അവരെ സ്വന്തം മണ്ണിൽ അന്യരാക്കുന്ന അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഈ ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടലിൻ്റെ ആഘാതം ഏറ്റവും രൂക്ഷമായി അനുഭവിക്കുന്നത് ആദിവാസി സ്ത്രീകളാണ്. കൃഷിനാശം, ഉപജീവന മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ തകർച്ച, മദ്യപാനത്തിൻ്റെ വ്യാപനം എന്നിവ ഗോത്രകുടുംബങ്ങളുടെ സാമൂഹിക ഘടന തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. ഇതിൻ്റെ  ഭാരം സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ഇരട്ടിയായി പതിക്കുന്നു. ആദിവാസി സ്ത്രീയുടെ ശരീരവും അവളുടെ ഭൂമിയും ഒരുപോലെ അധിനിവേശത്തിനും നിയന്ത്രണത്തിനും വിധേയമാകുന്ന സമാന്തര യാഥാർത്ഥ്യമാണ് ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ പാപ്പാത്തിയുടെ അതിജീവനം ഒരു വ്യക്തിഗത പോരാട്ടമായി മാത്രം വായിക്കാനാവില്ല; അത് അട്ടപ്പാടിയുടെ മണ്ണ്, സംസ്കാരം, ഗോത്രജീവിതം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കൂട്ടായ ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു. ഇങ്ങനെ, ‘ധബാരി ക്യുരുവി’ ഭൂമിയെയും സ്ത്രീയെയും വേർതിരിക്കാനാകാത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയ–സാംസ്കാരിക ഐക്യമായി അവതരിപ്പിച്ച്, ഭൂപ്രദേശത്തെ തന്നെ സിനിമയുടെ നൈതികബോധമുള്ള സജീവ സാന്നിധ്യമായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു.

ഇരുള ഭാഷ: സംസ്കാരത്തിൻ്റെ വാമൊഴി മുദ്ര

ധബാരി കുരുവിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ വിപ്ലവാത്മകത അതിൻ്റെ ആഖ്യാനവിഷയത്തിലോ ദൃശ്യഭംഗിയിലോ മാത്രമല്ല; മറിച്ച് അത് പൂർണ്ണമായും ഇരുള ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നു എന്ന സാംസ്കാരിക–രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനത്തിലാണ്. മലയാള സിനിമയുടെ മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് ഏറെ വ്യത്യസ്തമായി, തമിഴിനോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ഒരു ദ്രാവിഡ ഗോത്രഭാഷയായ ഇരുളയെ സിനിമയുടെ ഭാഷയാക്കുക എന്നത് അധികാരഭാഷാ ഘടനകളോട് നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ഒരു പ്രതിരോധവുമാണ്. യുനെസ്കോയുടെ കണക്കനുസരിച്ച് വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ഭാഷകളിലൊന്നായ ഇരുള, ഇതുവരെ പൊതുഭാഷാ ഇടങ്ങളിൽ അപൂർവമായി മാത്രമേ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. അത്തരമൊരു ഭാഷയെ ചലച്ചിത്രമാധ്യമത്തിൻ്റെ ശക്തിയിലൂടെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത്, ഭാഷയുടെ സാന്നിധ്യം മാത്രം ഉറപ്പിക്കുന്നതല്ല; അതിലൂടെ ഒരു ജനവിഭാഗത്തിൻ്റെ ചരിത്രവും അനുഭവലോകവും ദൃശ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ് ചിത്രം ചെയ്യുന്നത്. ഇവിടെ ഭാഷ ആശയവിനിമയത്തിൻ്റെ ഉപാധിയായി മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നില്ല; മറിച്ച്ഗോത്രജനതയുടെ തിരിച്ചറിവിൻ്റെയും അതിജീവനത്തിൻ്റെയും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനയായി മാറുന്നു. അങ്ങനെ, ‘ധബാരി ക്യുരുവി’ ഒരു സിനിമ എന്നതിനെക്കാൾ അധികമായി, ഒരു ഗോത്രഭാഷയുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തിനായുള്ള സാംസ്കാരിക ഇടപെടലായി നിലകൊള്ളുന്നു.

I ഇരുള പദം | അർത്ഥം |

| ധബാരി കുരുവി | അച്ഛൻ അറിയാത്ത കുരുവി  |

| നി (ni) | നീ  |

| കാണം (kan) | കാണുക  |

| തി (ti) | തീ  |

| ഡാനി (dani) | വെള്ളം  |

ഭാഷ കേവലം വിനിമയ ഉപാധിയല്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയുടെ ലോകവീക്ഷണവും  ചരിത്രവും അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഒന്നാണ്. ആദിവാസി കഥാപാത്രങ്ങൾ മുഖ്യധാരാ സിനിമകളിൽ പലപ്പോഴും വികലമായ മലയാളം സംസാരിക്കാറാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ‘ധബാരി ക്യുരുവി’യിൽ അവർ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അത് അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ പ്രകടനമായി മാറുന്നു. അഭിനയിച്ചവർ പ്രൊഫഷണൽ നടന്മാരല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ജീവിതം സ്വന്തം ഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ആധികാരികത അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ആദിവാസി സ്ത്രീ നേതാക്കളും സമരചരിത്രവും

‘ധബാരി ക്യുരുവി’യിലെ സ്ത്രീപക്ഷ വായന പൂർണ്ണമാകണമെങ്കിൽ കേരളത്തിലെ ആദിവാസി സ്ത്രീ നേതാക്കളുടെ സമരചരിത്രം കൂടി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സി.കെ. ജാനുവും സെലീന പ്രക്കാനവും ആദിവാസി പെൺകരുത്തിൻ്റെ ഉജ്ജ്വല പ്രതീകങ്ങളാണ്. പാപ്പാത്തിയുടെ പോരാട്ടവീര്യം മുത്തങ്ങയിലെയും ചെങ്ങറയിലെയും സമരഭൂമികളിൽ നാം കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

 സി.കെ. ജാനുവിൻ്റെ ‘’മദർ ഫോറസ്റ്റ്’ (Mother Forest) എന്ന ആത്മകഥ ആദിവാസി രാഷ്ട്രീയം എങ്ങനെയാണ് ആധുനിക ഇന്ത്യയ്ക്ക് പ്രസക്തമാകുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. വികസനത്തിൻ്റെ പേരിൽ ആദിവാസികളെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കുന്ന രീതിയെ ജാനു ശക്തമായി എതിർത്തു. ഒരു ‘വിധേയ ശരീരം’ (Docile body) എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് സ്വയംനിർണ്ണയാധികാരമുള്ള ഒരു നേതാവായി അവർ വളർന്നു. പാപ്പാത്തിയും തൻ്റെ ഊരിലെ നിശബ്ദതയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് സ്വന്തം അവകാശങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ സി.കെ. ജാനുവിന്റെ സമരവീര്യമാണ് അവിടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്.

സെലീന പ്രക്കാനം ചെങ്ങറ സമരത്തിലൂടെ ദളിത്-ആദിവാസി സ്ത്രീകളുടെ സംഘാടനത്തിന് പുതിയൊരു ദിശ നൽകി. പട്ടിണിയും പീഡനങ്ങളും സഹിച്ച് അവർ നടത്തിയ പോരാട്ടം ഭൂമിക്ക് വേണ്ടിയുള്ളത് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. ഈ നേതാക്കളുടെ ജീവിതം നൽകുന്ന പാഠം ‘ധബാരി ക്യുരുവി’യിലെ പാപ്പാത്തിയിലൂടെ സംവിധായകൻ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു.

കേരള മോഡൽ വികസനവും ആദിവാസി പാർശ്വവൽക്കരണവും

കേരളത്തിൻ്റെ വികസന മാതൃക ലോകമെമ്പാടും പ്രശംസിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങൾ ഈ വികസനത്തിന് പുറത്താണ് എന്നതാണ് കയ്പ്പേറിയ യാഥാർത്ഥ്യം. ലക്ഷം വീട് കോളനികളിലും ഊരുകളിലും ഇന്നും ആദിവാസികൾ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നു. ഭൂരഹിതരായ ആദിവാസികൾ ഇന്നും സ്വന്തം മണ്ണിൽ അന്യരായി തുടരുന്നു.

ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ആദിവാസി സമുദായത്തിൻ്റെ സാംസ്‌കാരികമായ തകർച്ചയ്ക്കും കാരണമാകുന്നു. പരമ്പരാഗതമായ കൃഷിരീതികൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതോടെ അവർ ഭക്ഷണത്തിനായി റേഷൻ കടകളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഇത് ആദിവാസി സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും ആരോഗ്യത്തെ സാരമായി ബാധിക്കുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വേണം ‘ധബാരി ക്യുരുവി’യെ വായിക്കാൻ. പാപ്പാത്തിയുടെ ഗർഭധാരണം കേവലം ഒരു ലൈംഗിക പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിൻ്റെ അസ്ഥിരതയുടെ അടയാളമാണ്.

അട്ടപ്പാടിയിലെ ശിശുമരണങ്ങളും അവിവാഹിതരായ അമ്മമാരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും കേരളം പലപ്പോഴും ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. ‘ധബാരി ക്യുരുവി’ ആ രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. മണ്ണും പെണ്ണും എന്ന ജൈവികമായ രണ്ട് ഘടകങ്ങളെയും ഒരേപോലെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന വ്യവസ്ഥിതിക്കെതിരെയുള്ള കലഹമാണ് ഈ ചിത്രം.

ഉപസംഹാരം:

‘ധബാരി ക്യുരുവി’ഒരു സിനിമ എന്നതിലുപരി ഒരു സാംസ്‌കാരിക പ്രസ്ഥാനമാണ്. ആദിവാസി സ്വത്വത്തെയും പെൺകരുത്തിനെയും ചലച്ചിത്ര മാധ്യമത്തിലൂടെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഈ ചിത്രം മലയാള സിനിമയിലെ നാഴികക്കല്ലാണ്. പാപ്പാത്തി എന്ന ഗോത്ര പെൺകുട്ടി തൻ്റെ ശരീരത്തിന്മേലുള്ള അവകാശം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ അത് നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിശബ്ദരാക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ ശബ്ദമായി മാറുന്നു.

​ഈ സിനിമയുടെ സ്ത്രീപക്ഷ വായന മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന പ്രധാന ആശയങ്ങൾ:

സ്ത്രീയുടെ ശരീരം അവളുടെ മാത്രം അധികാരപരിധിയിലുള്ളതാണ്.

1.ഗോത്ര സദാചാരത്തിനോ പുറത്തെ പുരുഷാധിപത്യത്തിനോ അതിൽ അവകാശമില്ല.

2. സ്വന്തം ഭാഷയും സംസ്കാരവും അതിജീവനത്തിൻ്റെ മാർഗ്ഗങ്ങളാണ്.

3.ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സ്ത്രീകളുടെ ചൂഷണത്തിന് വഴിവെക്കുന്നു. അതിനാൽ ഭൂഅധികാരം സ്ത്രീപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ്.

4.ഒറ്റപ്പെട്ട പോരാട്ടങ്ങളേക്കാൾ സമുദായത്തിൻ്റെ അകത്തുനിന്നുള്ള മാറ്റങ്ങൾക്കാണ് പ്രസക്തി.

​പ്രിയനന്ദനൻ എന്ന സംവിധായകൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം ഈ ചിത്രത്തെ കേവലം ഒരു കഥ എന്നതിലുപരി ഒരു രേഖയായി മാറ്റുന്നു. അട്ടപ്പാടിയിലെ ഊരുകളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ഈ പ്രതിരോധത്തിൻ്റെ ഗാഥ വരുംതലമുറകൾക്ക് വലിയൊരു പാഠമാണ് നൽകുന്നത്. ധബാരിക്യുരുവി എന്ന പക്ഷിക്ക് അച്ഛനില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ അതിന് ആകാശമുണ്ട്. അതുപോലെ പാപ്പാത്തിക്കും അവളുടെ സമുദായത്തിനും ഇനി സ്വന്തമായൊരു ഭാവിയുണ്ട്. പെൺകരുത്തിന്റെ ഈ ഗോത്രഗാഥ മലയാള സിനിമയുടെയും കേരള സമൂഹത്തിന്റെയും മനസാക്ഷിയെ ഉണർത്തുന്ന ഒന്നാണ്.

സഹായക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ

• ചന്ദ്രിക, സി. എസ്. കേരളത്തിൻ്റെ സ്ത്രീ ചരിത്രങ്ങൾ സ്ത്രീ മുന്നേറ്റങ്ങൾ. കോട്ടയം: ഡി.സി. ബുക്സ് (2022)
• പവിത്രൻ, ആർ. അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസികൾ: ജീവിതവും സംസ്കാരവും. കോട്ടയം: കറന്റ് ബുക്സ്.(2015).
• സന്തോഷ്, ഒ. കെ., & മനോജ്, എം. ബി. ചെങ്ങറ സമരവും എൻ്റെ ജീവിതവും: സെലീന പ്രക്കാനം. കോട്ടയം: ഡി.സി. ബുക്സ്.(2014).
• Sukumaran Nair, P. K. (Dr.) Scheduled Tribes of Kerala at a Glance. Orange Books Publication.(2003)