അയാളെന്നോട് പേര് ചോദിച്ചു
ഞാൻ പറഞ്ഞു
കച്ചറ
അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു
എന്ത്, കച്ചറയോ!
ഞാൻ പറഞ്ഞു
ഉം, കച്ചറ
കച്ചറാ ഭാങ്കി
ആ പേരിട്ടത് പക്ഷെ എന്റെ അമ്മായിയല്ല
അതാണ് സങ്കടം

അയാൾ എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേര് ചോദിച്ചു
ഞാൻ കുഴങ്ങിപ്പോയി
അയാൾ ചിരിച്ചു ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു
ഞാനെന്ത് പറയാനാണ്
എന്നാലും പറഞ്ഞു —-ഗ്രാമത്തിന്റെ പുറത്താണ് എന്റെ ഗ്രാമം
അതിന് പേരില്ല
അയാൾക്ക് രസംപിടിച്ചു തുടങ്ങി
മൂന്നാമത്തെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു
തൊഴിൽ?
ഞാൻ പറഞ്ഞു : ‘ഗൂ ‘ ഗൈസ് കമ്പനിയുടെ ഉടമയാണ് ഞാൻ.
പേരുകേട്ട ഹോട്ടലുകളിൽ ചത്ത മൃഗങ്ങളുടെ മാംസം വിതരണം ചെയ്യുന്നു,
ജാക്കറ്റ്, ബൂട്ട്, ബെൽറ്റ്‌ എന്നിവയുണ്ടാക്കി മേത്തരം പൊതികളിലാക്കി നല്ലവിലക്ക് വിദേശത്തയക്കുന്നു,
ജഡങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽമാത്രമണിയിച്ച
ഫാഷനബിൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ഭാരതമൊട്ടാകെയുള്ള ശ്മശാനങ്ങളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചു ഷോറൂമുകളിൽ അലങ്കരിച്ചു ഡിസ്പ്ലേയ്ക്ക് വെക്കുന്നു.
അയാൾ ആകെ പരവേശത്തിലായി
പൊടുന്നനെ അവസാനചോദ്യം ചോദിച്ചു
എവിടുന്നാണ് താങ്കൾക്ക് ഇതിനുള്ള പ്രചോദനം കിട്ടിയത്?
എനിക്ക് അരിശം വന്നു
ദേഷ്യവും വന്നു
ഞാൻ വായിൽ വന്ന തെറി മുഴുവൻ വിളിച്ചു
പിന്നെ ചില ചോദ്യങ്ങളുയർത്തി :
എന്തേ,
നിന്റെയും നിന്റെ അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരുടെയും പേര് മാത്രമേ വിവരമുള്ളതായിത്തോന്നൂ?
എന്തേ,
നിന്റെ അധ്വാനത്തെ മാത്രമേ ഡോളറാക്കി മാറ്റാൻ പറ്റൂ?
എന്തേ,
ഞങ്ങൾ മാത്രമേ തലയിൽ തീട്ടം ചുമക്കൂ?
എന്തേ,
ചത്തമൃഗങ്ങളുടെ മാംസം നിങ്ങൾ കഴിക്കാറില്ലേ?
എന്തേ,
നിങ്ങൾ ധരിക്കാറില്ലേ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മൃതദേഹങ്ങളിൽ അണിയിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ?

അയാൾ കൗശലക്കാരനായിരുന്നു.
വേഗം തന്നെ കമെർഷ്യൽ ബ്രേക്ക്‌ പറഞ്ഞു –
അത് ഇതുവരെ തീർന്നിട്ടില്ല