1.രാത്രിയിലെ കണ്ണീർ

പകൽ ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിയായി നിൽക്കുന്നവൾ;

രാത്രി

 കിടപ്പറയിലെ ഇരുട്ട്

കൺമഷി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കവിളുകൾ

കണ്ണീർ

[ശ്ലോകം: 32]

2.വിരഹത്തിന്റെ ഭാരം

എന്നെ പതുക്കെ തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,

ചെറിയ ശരീരത്തിന് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലുമേറെ ഭാരം

ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം

ഈ കാത്തിരിപ്പ്.

[ശ്ലോകം: 45]

3.കാൽപ്പാടുകളുടെ മായൽ

മുടിയിഴകൾകൊണ്ട് ഞാൻ അത് മൂടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു;

മഴവെള്ളം വീണ്  മാഞ്ഞുപോകല്ലേ,

നീ ഒടുവിൽ നടന്നുപോയ വഴിയിലെ കാൽപ്പാടുകൾ.

അയ്യോ  അതും നഷ്ടപ്പെട്ടല്ലോ

[ശ്ലോകം: 58]

4.കാറ്റിന്റെ കുറ്റപ്പെടുത്തൽ

തെല്ലും ദയയില്ലാതെ വീശുന്ന തെക്കൻ കാറ്റേ, അവനെവിടെയാണെന്നെങ്കിലും നീ കണ്ടോ?

എന്റെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ പോലും വരാത്ത അവനെ

നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ തഴുകി തലോടുന്നത്?

[ശ്ലോകം: 89]

5.കിടക്കയുടെ ചൂട്

തണുത്ത രാത്രികളിൽ ഈ കിടപ്പറയിലെ വെറും പായ എനിക്ക് കനത്ത തീയായി മാറുന്നു;

നീ അരികിലില്ലാത്ത ഈ ശൂന്യതയിൽ

 സ്വന്തം നിശ്വാസം പോലും എന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നു.

[ശ്ലോകം: 104]

6.പറയാത്ത പരാതികൾ

വഴിപോക്കരോടൊക്കെ ഞാൻ ചോദിച്ചു നോക്കി, ആരെങ്കിലും കണ്ടുവോ എന്റെ പ്രാണനെ

ആരും കണ്ടില്ലെന്ന് തലയാട്ടുമ്പോൾ

 ഈ നെഞ്ചിലെ തീ ഞാൻ ആരോട് പറയാൻ?

[ശ്ലോകം: 112]

7.മണ്ണിലെ നിഴൽ

ഉച്ചവെയിലത്ത് തനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ

എന്റെ നിഴൽ പോലും എന്നോട് അകന്നുപോകാൻ നോക്കുന്നു;

കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് പറഞ്ഞവനെല്ലാം കൈവിട്ടപ്പോൾ

ഈ നിഴലും എന്നെ ഒറ്റക്കാക്കുകയാണോ?

[ശ്ലോകം: 126]

8.പൂത്തുനിൽക്കുന്ന കൊന്ന

വഴിയരികിൽ കൊന്നമരങ്ങൾ മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ ചൂടി നിൽക്കുന്നു;

വസന്തം വന്നെന്ന് ലോകം ആഘോഷിക്കുന്നു

എന്റെ കണ്ണിലെ നീർക്കയങ്ങൾ വറ്റാത്ത ഈ വിരഹമാണ് എന്റെ വസന്തം!

[ശ്ലോകം: 140]

9.പറവകളുടെ ഇണചേരൽ

കൂടുകളിലേക്ക് ഇണപ്പക്ഷികൾ പറന്നണയുന്നു; പരസ്പരം പുണരുന്നു.

കൺമുന്നിൽ ഇരുട്ട് മാത്രം ബാക്കിയാക്കി എന്റെ കാമുകൻ മാത്രം എവിടെയോ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

[ശ്ലോകം: 155]

10.വളകളുടെ അയവ്

വിരഹത്താൽ ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങി;

കൈയിലെ സ്വർണ്ണവളകൾ ഊർന്നുവീഴുന്നു;

 ഈ രൂപം കണ്ടാല്‍

ഞാൻ പോലും കരഞ്ഞുപോകും.

[ശ്ലോകം: 168]

11.നിലാവിലെ പൊള്ളൽ

തണുത്ത നിലാവെളിച്ചം ശരീരത്ത് വീഴുന്നു.

 തീയായി പൊള്ളുന്നു;

നീ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അമൃതായിരുന്നു,

ഇന്ന്  എനിക്കുള്ള മരണശിക്ഷ.

[ശ്ലോകം: 182]

12.കണ്ണീരിലെ ചിത്രം

“കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ അവന്റെ ചിത്രം തിരയുന്നു

 ആ നീർക്കയത്തിൽ ആ രൂപം വല്ലാതെ വിറകൊള്ളുന്നു;

സ്നേഹം പോലെതന്നെയാണ് ആ ചിത്രവും,

തൊട്ടയുടനെ മാഞ്ഞുപോകുന്നു.

[ശ്ലോകം: 195]

13.കിനാവിലെ സാന്ത്വനം

ഉറക്കത്തിന്റെ ചെറിയ ഇടവേളകളിൽ അവൻ വന്നുതൊടുന്നു

കണ്ണുതുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ ഇരുട്ട്

കിനാവുകളുടെ മായക്കാഴ്ചയേക്കാൾ ഭേദം 

പൂർണ്ണമായ ഉറക്കം

[ശ്ലോകം: 210]

14.പൂക്കളിലെ മുള്ളുകൾ

പറിച്ചെടുത്ത പൂക്കളെല്ലാം വാടിക്കരിഞ്ഞുതുടങ്ങി

 ഇതളുകൾ മാറ്റുന്നു

എന്റെ വിരലുകളെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നു.

 മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചെറിയ മുള്ളുകൾ

[ശ്ലോകം: 224]

15.അയൽപക്കത്തെ സംസാരം

അയൽപക്കത്തെ സ്ത്രീകൾ

അടക്കം പറയുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട്

ഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചുപോയവളെന്ന്

അവൻ്റെ സ്നേഹം

ഇവർക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം!

[ശ്ലോകം: 238]

16.കത്താത്ത വിളക്ക്

എണ്ണ തീർന്ന ആ ചെറിയ മണ്ണെണ്ണവിളക്ക്

 വെളിച്ചം തരുന്നില്ലെങ്കിലും പുകയുന്നുണ്ട്;

എന്റെ മനസ്സുതന്നെ…

പ്രകാശമില്ല,  കരിഞ്ഞ പുക മാത്രം ബാക്കി.

[ശ്ലോകം: 265]

17.പട്ടണത്തിലേക്ക് പോയവൻ

“ധനം തേടി പട്ടണത്തിലേക്ക് പോയവൻ

മറന്നോ  ഗ്രാമത്തിലെ കൊച്ചുകുടിലിലുള്ളവളെ

അവന് നൽകിയ പ്രണയം

സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലമതിക്കുന്നതായിരുന്നുവല്ലോ

[ശ്ലോകം: 279]

18.മഴയിലെ നനവ്

പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നു,

വീടിന്റെ ചോർന്നൊലിക്കുന്ന കൂരയിലൂടെ തുള്ളികൾ എന്റെ മേൽ വീഴുന്നു;

ആകാശത്തിന്റെ കണ്ണീരോ

എന്റെ കണ്ണീരിന്റെ ബാക്കിയോ?

[ശ്ലോകം: 294]

19.മറവിയിലേക്ക് പോയ രാവുകൾ

ഓർമ്മകളുടെ ചുവരുകളിൽ

കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ദിവസങ്ങളിലെ കുസൃതികൾ

എല്ലാം മാഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു;

ഓർക്കാൻ പോലും ഭയക്കുന്ന ക്രൂരത ഈ വിരഹം
[ശ്ലോകം: 308]

20. കൊതിയൻ കാറ്റ് [ശ്ലോകം: 322]

കാട്ടിൽ നിന്ന് വരുന്ന കാറ്റ്

മുടിയിഴകളെ അഴിച്ചിടുന്നു

ഈ കാറ്റ് മാത്രം എന്തിനാണ് വെറുതെ തൊട്ടുണർത്തുന്നത്?
അവൻ തഴുകേണ്ട മുടിയെ.

21.തേൻകുലകളുടെ മധുരമില്ലായ്മ

 
വീടിനു മുന്നിലെ മാവിൻതോട്ടത്തിൽ മാമ്പഴങ്ങൾ പഴുത്തുനിൽക്കുന്നു;

ആരും കഴിക്കാനില്ലാതെ അവ താഴെ വീണ് അഴുകുന്നു;

നീയില്ലാത്ത ലോകം

 മാമ്പഴത്തിന്റെ മധുരവും  കയ്പ്പാണ്.

[ശ്ലോകം: 335]

22.കടലിലെ തിരമാലകൾ

തീരത്തുള്ള പാറകളിൽ അടിച്ചുകയറുന്ന തിരമാലകളോട്

കര പിണങ്ങുന്നു.

കടലിനെപ്പോലെ നീയും

എനിക്ക് ഒരിക്കലും എന്നെന്നേക്കുമായി പിടിച്ചുനിർത്താൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ.”
[ശ്ലോകം: 350]

23.തളർന്ന കൈകൾ

ജോലികളൊക്കെ ചെയ്ത് തളർന്ന കൈകൾ രാത്രിയിൽ കൂടുതൽ വിറയ്ക്കുന്നു

തന്നെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ

ആരും അരികിലില്ലല്ലോ.

[ശ്ലോകം: 364]

24.കിളികളുടെ പാട്ട്

പുലർച്ചെയുള്ള കിളികളുടെ കൊഞ്ചൽ

എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം ഇരട്ടിക്കുന്നു;

അവയ്ക്കും ഇണയുണ്ട്, കൂട്ടുമുണ്ട്…

ഈ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയത് ഞാൻ മാത്രം!

[ശ്ലോകം: 378]

25.അമ്മയുടെ ശാന്തവചനങ്ങൾ

 
“അമ്മ വന്ന് എന്റെ തലയിൽ തലോടി സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നു;

‘അവൻ വരും മോളെ’ എന്ന് കള്ളം പറയുന്നു;

അമ്മയുടെ ആ കള്ളം പോലും വിശ്വസിക്കാൻ

എന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ എന്നോട് കെഞ്ചുന്നുണ്ട്.”
[ശ്ലോകം: 392]

26.കണ്ണീരിലെ ഉപ്പ്

കണ്ണീർ എത്രമാത്രം ഉപ്പുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത് ഈ വിരഹകാലത്താണ്;

രാപ്പകലില്ലാതെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന ആ ഉപ്പുനീര്

എന്റെ കവിളുകളെ പൊള്ളിച്ചു കളയുന്നു.

[ശ്ലോകം: 405]

27.കണ്ണാടിയിലെ മുഖം

ചെറിയ ചെമ്പുകണ്ണാടിയിൽ

ഞാൻ എന്റെ മുഖം നോക്കി;

കാന്തി നഷ്ടപ്പെട്ട, കൺതടങ്ങൾ കറുത്ത

 മുഖം

എനിക്ക് എന്നോടുതന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി.

[ശ്ലോകം: 419]

28.വഴി ചോദിക്കുന്ന യാത്രക്കാർ

“വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന അപരിചിതരായ യാത്രക്കാരെ കണ്ട്

ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് ചോദിച്ചുപോകും, ‘എന്റെ കാമുകനെ ആരെങ്കിലും കണ്ടോ’ എന്ന്;

 അവർ  ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ നോക്കി നടന്നുപോകും.”

[ശ്ലോകം: 432]

29.പഴയ തുണികൾ

അവൻ ഒടുവിൽ അണിഞ്ഞുവെച്ചുപോയ

ആ പഴയ തുണിക്കഷ്ണം

ഞാൻ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിക്കും;

ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു,

അതിൽ ഇനിയും അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ മണം ബാക്കിയുണ്ടെന്ന വിഡ്ഢിത്തം.

30.പകലിന്റെ ദൈർഘ്യം [ശ്ലോകം: 460]
പണ്ട് പകൽ

കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ

ഇന്ന് ഓരോ മണിക്കൂറും നൂറു വർഷം പോലെ;

സൂര്യൻ പോലും എന്നോട് പകരം വീട്ടുന്നു.

31.കുയിലിന്റെ കൂവൽ

മാഞ്ചോട്ടിലിരുന്ന് പാട്ടുപാടുന്ന കുയിലേ,

നിന്റെ ആ കൂവൽ എന്റെ കരളാണ് അറുക്കുന്നത്;

ഞാൻ പ്രണയം നഷ്ടപ്പെട്ടവളാണെന്ന്

നീ എന്തിനാണ് ലോകത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്?

[ശ്ലോകം: 474]

32.മൺകുടത്തിലെ വെള്ളം

 
ദാഹിച്ചുവലഞ്ഞ്

അടുക്കളയിലെ മൺകുടത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ വെള്ളം കുടിച്ചു;

തണുത്ത വെള്ളം തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങുന്നു.

എന്റെ ഉള്ളിലെ എരിപൊരി അടങ്ങുന്നില്ലെന്നുമാത്രം.

[ശ്ലോകം: 488]

33.വാടിയ പൂമാല

 
“അവൻ തന്നയച്ച ആ പൂമാല

ഞാൻ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞിരുന്നു

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് വാടി ഉണങ്ങി;

എന്റെ യൗവനവും ഇതേപോലെ ആരുമറിയാതെ കരിഞ്ഞുപോകുമോ?

[ശ്ലോകം: 502]

34.അന്തിവെയിലിന്റെ മ്ലാനത

 പടിഞ്ഞാറ് സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നു

ആകാശത്ത് രക്തവർണ്ണം പടരുന്നു

അന്തിവെയിൽ

ചോരവറ്റിയ ഹൃദയനോവുകളുടെ നിശബ്ദ സാക്ഷ്യങ്ങൾ

[ശ്ലോകം: 515]

35.പുഴയിലെ ഒഴുക്ക്

കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ

 ഇലകൾ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു;

 ദിശയറിയാതെ ഒഴുക്കിലകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്,

എൻ്റെ ജീവിതം

[ശ്ലോകം: 529]

36.വീടിന്റെ മൂകത

ആളനക്കമില്ലാത്ത ഈ വലിയ വീട്ടിൽ

എന്റെ കാൽപെരുമാറ്റത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങുന്നു;

ഈ മൂകത എന്നെ ജീവനോടെ തിന്നുകയാണോ?

[ശ്ലോകം: 542]

37.വർഷകാലത്തെ രാവുകൾ

ഇടിയും മിന്നലുമുള്ള കറുത്ത രാത്രികൾ

പേടിച്ച് ഞാൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടും;

എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു

എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത ആ ശൂന്യത.

[ശ്ലോകം: 570]

38.കാത്തിരിപ്പിന്റെ അവസാനം

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു…

ഇനി കാത്തിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് എന്റെ കണ്ണുകൾ പറയുന്നു;

എങ്കിലും ഇപ്പോഴും നെഞ്ചിന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ എരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ട്

 ഒരു ചെറുതീപ്പൊരി.

[ശ്ലോകം: 598]

39.തിരിച്ചുവരുമെന്ന മോഹം [ശ്ലോകം: 612]

ഒരുപക്ഷേ, നാളെ അവൻ വന്നേക്കാം;

എന്റെ വാടിയ മുഖം കണ്ട് അവൻ കരഞ്ഞേക്കാം;

ആ  ചെറിയ പ്രതീക്ഷ മാത്രം

 ഇന്നും എന്നെ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

40.പ്രണയത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം

കണ്ണീരും കിനാവുകളും മാത്രം ബാക്കിയാക്കിയ  പ്രണയം

ശാപമോ  അനുഗ്രഹമോ

എന്തുതന്നെയായാലും ഞാനിത് തുടരും

 അവനെത്തന്നെ ഓർത്ത്

[ശ്ലോകം: 640]