അവൻ ഒരു പഴം പറിച്ച് അവൾക്കെറിഞ്ഞ് കൊടുത്തു. അത് തിന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
“ കാക്കനെ കാക്കനെ ഒന്ന് താട്ടൂട്, അത് പൂച്ചയ തീട്ടത്ത് പുവ്വ. “
അവൻ ഒന്നുകൂടി പറിച്ച് എറിഞ്ഞ് കൊടുത്തു. അത് തിന്നിട്ട് ബദവി ഉമ്മ പറഞ്ഞു.
“ കാക്കനെ കാക്കനെ ഒന്ന് താട്ടൂട്, അത് ഫൈവിന തീട്ടത്ത് ഫുവ്വ”
അവൻ വീണ്ടും എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കും. ബദവി ഉമ്മാ പഴം തിന്നിട്ട് അത് ഏതെങ്കിലും മൃഗത്തിൻ്റെ കാഷ്ഠത്തിൽ വീണെന്ന് പറയും. പഴം എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കാൻ അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു. പഴം എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കാൻ വൈകുമ്പോഴേക്കും ബദവിക്ക് ദേഷ്യം പിടിക്കും. അപ്പോൾ അവരുടെ വികൃതരൂപം പ്രത്യക്ഷമാവും. അത് മരത്തിന് മുകളിലിരുന്ന് അവൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നരഭോജിയായ ബദവിയുമ്മാക്ക് മനുഷ്യ രക്തത്തിൻ്റെ മണമടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ബദവിയുമ്മാ തൻ്റെ അവസാനത്തെ അടവ് പുറത്തെടുത്തു.
“കാക്കനെ കാക്കനെ ഫൈച്ചോണ്ട് കളിയായേ , കച്ചേക്കെട്ടി ഇളിച്ചൂട് .
ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ ഭീകര രൂപം കണ്ട അവൻ കച്ചയിൽ കെട്ടിയിറക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അവൻ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞു.
“ ഇല്ലടി ഉമ്മാ നീം നന്ന തിന്നും. കച്ചേക്കെട്ടി ഇളിക്കാല്ലി “
“ഇല്ലട മോനേ നാം നിന്ന തിന്നാ. കച്ചേക്കെട്ടി ഇളിച്ചൂട്….,”
ബദവിയുമ്മ ഞാൻ നിന്നെ തിന്നുകയില്ല എന്നു പറഞ്ഞ് കച്ചയിൽ നിന്ന് ഇറക്കാൻ വേണ്ടി പ്രേരിപ്പിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ കച്ചേക്കെട്ടിയിറക്കില്ലാ എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ബദവിയുമ്മാ അടുത്ത പ്രലോഭനം പുറത്തെടുത്തു. തൻ്റെ ഭാണ്ഡം തുറന്ന് കുറേ പവിഴങ്ങളും രത്നങ്ങളും അവന് കാണിച്ച് കൊടുത്തു.
“ കച്ചേക്കെട്ടിയിളിച്ചാൽ ഇതെല്ലം നിക്കുള്ളത്”
വീടില്ലാത്ത, വിശപ്പടങ്ങാത്ത അവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചു ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ വിരൂപതയും കുടിലതയും മറന്നു. അവൻ പഴങ്ങൾ പറിച്ച് തൻ്റെ തുണിയിൽ നിറച്ച് താഴോട്ടിറങ്ങി.
ഒരവസരത്തിന് വേണ്ടി കാത്തു നിന്ന ബദവി ഉമ്മ അവനെ പഴത്തോടെ പിടിച്ചു കെട്ടി തൻ്റെ ഭാണ്ഡത്തിലിട്ട് തൻ്റെ ദ്വീപിലേക്ക് നടന്നു.
ഒരു രാക്ഷസക്കോട്ട പോലുള്ള ബംഗ്ലാവായിരുന്നു ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ വീട്. കടലിനു നടുവിലെ ആ ഏകാന്ത ദ്വീപിൽ നരഭോജികളായ ബദവിഉമ്മായും തൻ്റെ മകളായ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മയുമല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ലായിരുന്നു.
ബദവി ഉമ്മ കുറേ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഒരു ഇരയെ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ആടിയും കുലുങ്ങിയും ബംഗ്ലാവിലെത്തി. അവിടെ നേരത്തെ തിന്ന മനുഷ്യ എല്ലുകൾ കടിച്ച് തിന്നുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാ. പാത്തുമ്മയെ കണ്ട് ബദവിയുമ്മാ പറഞ്ഞു.
“ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാ മകളേ നിക്കുര് മാപ്പിളയുണ്ട് ബൈണ്ട. ആറ്റി പോറ്റി ബളത്തോ നീം”
ബദവി ഉമ്മാ അവനെ ഭാണ്ഡത്തിൽ നിന്നുമെടുത്ത് കുഞ്ഞി പാത്തുമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ഇരുട്ടറയിൽ അടച്ചു. അവൾ ഉടനെ ഇരയെ അറുത്ത് ശരിയാക്കാനുള്ള കത്തിയും മഴുവുമൊക്കെ എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഇരുട്ടറയിൽ കിടന്ന അവൻ കൺ തുറന്ന് ചുറ്റിലും നോക്കി. ഒരു തരി വെളിച്ചം പോലും കടക്കാത്ത ഇരുട്ട് മുറി. തന്നെ കൊന്ന് തിന്നാനാണ് ഇവരുടെ പ്ലാൻ. ഇവിടെന്ന് എങ്ങിനെയെങ്കിലും രക്ഷപ്പെടണം.
അവൻ തൻ്റെ ഉള്ളം കയ്യിലേക്ക് നോക്കി. ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ ഭാണ്ഡത്തിൽ നിന്നും തൻ്റെ കൈയ്യിൽ തടഞ്ഞ പവിഴ മുത്തുകളായിരുന്നു അത്. ആ കല്ലുകളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത പ്രകാശം അവിടമാകെ പരന്നു. അവൻ ആ പ്രകാശത്തിൽ മുറിയാകെ നോക്കി. മുറിയുടെ നാല് മൂലക്കും കുറേ കുപ്പികൾ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ മൂലയിലെ കുപ്പിക്ക് മുകളിലും പേരുകൾ എഴുതി വെച്ചിരുന്നു.
മണ്ണ് കുപ്പി, തണ്ണിക്കുപ്പി, കാറ്റ് കുപ്പി, തീക്കുപ്പി, നടുക്ക് കിടന്ന കുപ്പികൾക്ക് മുകളിൽ ഹലാക്കിന കുപ്പി എന്നും എഴുതിയിരുന്നു. എല്ലാ കുപ്പികളിൽ ഓരോന്നെടുത്ത് രണ്ട് ഹലാക്കിൻ്റെ കുപ്പിയുമെടുത്ത് അവൻ വാതിലിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു.
അതേ സമയം തനിക്കായി ബദവി ഉമ്മാ കൊണ്ടുവന്ന ഇരയെ വകവരുത്താൻ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടുംപാടി വരികയായിരുന്നു. പൂട്ടിയ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയ ആ നിമിഷം അതു സംഭവിച്ചു. ഒരു ഹലാക്കിൻ്റെ കുപ്പി ഒരു ശബ്ദത്തോടെ അവളുടെ തലയിലേക്ക് വന്ന് പതിച്ചു. പത്തിരുപതടി ഉയരമുള്ള കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ വീണ് ഉടനെ മരണമടഞ്ഞു.
ഉടനെ പ്രവർത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുളിക്കാൻപോയ ബദവി ഉമ്മാ തിരികെ വരുമെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു. ബദവി ഉമ്മാ വന്ന് അടുപ്പിൽ വേവുന്ന മനുഷ്യ ഇറച്ചി കണ്ടില്ലെങ്കിൽ അപകടമാണ്. പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമായിരുന്നു. അവൻ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാൻ്റെ ഭാരമുള്ള ശരീരം വലിച്ചിഴച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ അവനെ കൊല്ലാൻ മൂർച്ച വരുത്തിയ കത്തികൊണ്ട് അവളെ പല കഷണങ്ങളാക്കി അടുപ്പിൽ തിളച്ച് മറിയുന്ന നെയ്യിലേക്കിട്ടു. ഉടനെ അവൻ വീടിൻ്റെ മച്ചുമ്പുറത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് കുളത്തിൽ നിന്നും കുളി കഴിഞ്ഞ് ബദവിയുമ്മ ആർത്തിയോടെ വരുന്നത് കണ്ടത്. അവൾ ഉമ്മറത്ത് കയറി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. വെന്ത മാംസത്തിൻ്റെ മണം ആ ബംഗ്ലാവ് നിറയെ പരന്നിരുന്നു. ബദവി ഉമ്മാ ഇറച്ചി കഷണങ്ങൾ എടുത്ത് ചൂടോടെ തിന്നാൻ തുടങ്ങി. എത്രയോ നാളായി പോത്തും ആടും കോഴിയും മീനും കഴിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. മനുഷ്യമാംസം കഴിച്ച കാലം മറന്നിരിക്കുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ശബ്ദം ബദവിയെ തേടിയെത്തിയത്.

“തന്നാ മകളെ താനെ തിന്നോൾ ആരുണ്ടാരുണ്ടോ?”

വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ച ബദവി ഞെട്ടി. അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പുരപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ താൻ പിടിച്ച് കൊണ്ടു വന്നവൻ ഇരുന്ന് ചിരിക്കുന്നു. ‘ അപ്പോൾ താൻ തിന്നത് തൻ്റെ മകളെയാണോ ? തൻ്റെ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മാ…’
ബദവി ഉമ്മാക്ക് ക്രോധം ഇരച്ചു കയറി. അവൾ മച്ചുമ്പുറത്തേക്ക് കയറി. അവനെ പിടിക്കാനായി ഓടി. അവൻ പുരപ്പുറത്ത് നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങിയോടി. ബദവിയുമ്മാ പുറകെ തന്നെയുണ്ടായിരു ന്നു. ഓടി ഓടി ബദവിയുമ്മാ അടുത്തെത്താറായി – ഇപ്പ പിടിക്കും എന്നായപ്പോൾ അവൻ തൻ്റെ കീശയിൽ നിന്നും മണ്ണിൻ്റെ കുപ്പിയെടുത്ത് ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ മേലേക്കെറിഞ്ഞു. വലിയ മൺക്കൂനകൾ നിറഞ്ഞ മരുഭൂമികൾ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ മൺക്കുനയിൽ ബദവി അകപ്പെട്ടുപോയി. മൂക്കിലും വായിലുമെല്ലാം നിറഞ്ഞ മണ്ണുകൾ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും അവൻ്റെ പുറകെ ഓടാൻ തുടങ്ങി.
ബദവിയുമ്മാൻ്റെ രാക്ഷസക്കാലുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ നിസ്സഹായനായി. തൻ്റെ മകളെ കൊന്ന അവനെ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ അപ്പ തന്നെ കടിച്ച് ചോര കുടിക്കാനുള്ള ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു ബദവി.
ബദവി കൈ നീട്ടി, അവന് വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ അവൻ തീ കുപ്പി എറിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് കാട്ടുതീ അവിടമാകെ ആളി പടർന്നു. തീയ്യിൽ വെന്തും ഉരുകിയും അവൾ അഗ്നിയേയും അതിജീവിച്ചു.
അവൾ വീണ്ടും അവന് പുറകെയോടി. അവൻ ദ്വീപിൻ്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള കുന്നും താണ്ടി ഓടുകയാ യിരുന്നു. ബദമിയുമ്മ ഓടി വരുന്നത് വളരെ വേഗത്തിലാണ്. ബദവി രാക്ഷസി അടുത്തെത്താറായപ്പോൾ അവൻ മൂന്നാമത്തെ കുപ്പിയെടുത്ത് പ്രയോഗിച്ചു. തണ്ണിയ കുപ്പി വായുവിൽ കറങ്ങി രാക്ഷസിയുടെ തലയിൽ കൊണ്ട് പൊട്ടി. അവിടമാകെ നീലസാഗരം ഇരമ്പിയാർത്തു. കടലിൽ അകപ്പെട്ട് പോയ ബദവി നീന്തിയും പിടച്ചും കരയിലേക്കണഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അവൻ ദ്വീപിൻ്റെ ഒരറ്റത്ത് മറഞ്ഞിരുന്നു.
ബദവി എന്ന രാക്ഷസിയുമ്മ അവനെ വിടാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ ഓടി ഓടി അവൻ്റെ അടുത്തേക്കെത്തി. ഒരു കുന്നിൻ്റെ താഴ്വരയായിരുന്നു അത്. അവൻ ആകെ തളർന്നവശനായിരുന്നു. കൈയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ തന്നെ അവൾ പച്ചക്ക് തിന്നുമെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. ഓടി വരുന്ന ബദവിയുടെ മേലേക്ക് അവൻ നാലാമത്തെ കുപ്പിയായ കാറ്റ് കുപ്പി വീശിയെറിഞ്ഞു. മണ്ണും കല്ലും പെറുക്കിയെടുത്ത് ഭീകരമായ കൊടുങ്കാറ്റ് ബദവിയുമ്മാനെ കറക്കിയെടുത്തു. കാറ്റിലും ചുഴലിയിലുംപെട്ട് അവൾ കുഴങ്ങി. പക്ഷെ അവളുടെ ഇച്ചാശക്തി അവളെ കാറ്റ് കുപ്പിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി.
രാക്ഷസിയുമ്മാ അവൻ്റെയടുത്തേക്ക് പറന്നടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഓടാനാവാതെ തളർന്ന് കടൽ തീരത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബദവിയുടെ ഭീകരരൂപം കണ്ടതും അവൻ അവസാനത്തെ കുപ്പി എടുത്തെറിഞ്ഞു. ആ കുപ്പി ഒരു മാന്ത്രികദണ്ഡു പോലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. കറങ്ങി കറങ്ങി കുപ്പി ബദവിയുടെ തലയിൽ തന്നെ പതിച്ചു. അത് ഹലാക്കിൻ്റെ കുപ്പിയായിരുന്നു.
ബദവി ഉമ്മാ ഒരു ആക്രോശത്തോടെ നിലത്തേക്ക് മറിഞ്ഞ് വീണു. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ ദേഹത്തിന് തീ പിടിച്ചു. ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ലാതെ ബദവി ഹലാക്കിൻ്റെ കുപ്പിയാൽ മരണമടഞ്ഞു.
ബദവി ഉമ്മാൻ്റെ ഭാണ്ഡത്തിൽ നിന്നും കിട്ടിയ പവിഴ മുത്തുകൾ ഒരു രത്നവ്യാപാരിക്ക് വിറ്റു കിട്ടിയ പണം കൊണ്ട് അവനും കുടുംബവും സുഖമായി ജീവിച്ചു.