ചുടുമണൽപരപ്പിന്റെ വരണ്ട കോശങ്ങളിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടി പിടിക്കുമ്പോൾ ഓരോ തിരയും ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരൽപ്പം തണുപ്പ് പകുത്തു നൽകും.. പിന്നെ ആ ചൂടിനെ മൊത്തം തന്റെ തിരിച്ചു വരവിൽ ആവാഹിച്ച് കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുചെല്ലും. ആഴങ്ങളിൽ ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്ന നിഗൂഢതകളുടെ വിഭവങ്ങൾക്ക് ഉപ്പുചേർത്ത് കടൽ കൺപോളകൾക്കിടയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങും.

പ്രിയപ്പെട്ട കാറ്റേ എന്റെ ചുരുണ്ടമുടിയിഴകളെ ഒന്ന് പറപ്പിക്കൊ ? വകഞ്ഞുമാറ്റാൻ ഈ വിരലുകൾ സ്വയം കൊതിക്കുന്നു.
അവൾ മൗനത്തിന്റെ വള്ളിപടർപ്പിൽ ശയിച്ചു കൊണ്ട് ആ കടൽ തീരത്ത് എത്രനേരമായി ഇങ്ങിനെ….

കണ്ണാടിക്ക് സ്വന്തമായ സ്വകാര്യങ്ങളെ പൂഴ്ത്തിവച്ച ആ കുഞ്ഞു മുറിയിലേക്കും സാമ്പ്രാണി മണക്കുന്ന നടുതളത്തിലേക്കും ഒന്നെത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ…
“സാന്ദ്ര, ഈ ബലൂൺ വേണോ നിനക്ക് നോക്ക്യേ… എന്ത് രസാ….
ചുവന്ന വലിയ ബലൂണുമായി ഹേമേച്ചി കിതച്ചോടി അടുത്തുവന്നു.
എന്തിനാ ഹേമേച്ചി, നിങ്ങൾടെ കുട്ടിക്കളി ഇതുവരെ മാറീലെ? എനിക്ക് ചിരിവരാണ്..
ന്താ കുട്ട്യേ.. ചെർപ്പംന്ന് പറേണത് കുട്ട്യാവുമ്പൊ മാത്രേ പാടുള്ളുന്ന്ണ്ടോ?
ഹേയ് ഇല്ലാ..
നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ ഞാനില്ല..
ഹാ… അതാ നിനക്ക് നല്ലത്
കോട്ടൺ സാരിയുടെ മുന്താണികൊണ്ട് വിയർപ്പുതുടക്കുമ്പോൾ ആ അറുപതുകാരിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പത്തുവയസ്സുകാരിയുടെ കൗതുകം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

നീ ഓർക്കുന്നില്ലേ പണ്ടൊക്കെ നമ്മള് ഇവിടെ വരുമ്പോൾ ആ അറ്റത്തായി ഒരു കുഞ്ഞിക്കട ഉണ്ടായിരുന്നു. വറുത്തുകോരുന്ന നിലക്കടല, ഉപ്പിലിട്ട നെല്ലിക്ക,മാങ്ങാ,റൂബിക്ക, അങ്ങിനെ ഒരുപാട് നാവിനെ കെട്ടിവരിയുന്ന രുചികളുടെ ഗന്ധങ്ങൾ, അന്നൊക്കെ നിന്നോട് ഞാൻ തല്ലുകൂടുമായിരുന്നു ഒരു പൊതി വാങ്ങിത്തരണമെന്ന് പറഞ്ഞ് “ഓർക്കുന്നുണ്ടോഡാ”
സാന്ദ്ര പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി..
ഹെമേച്ചി.. എന്താ നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത്?
ഹേയ്.. സാന്ദ്ര ലീവ് ഇറ്റ്. ഞാനൊരു ഫ്ലോയിൽ പറഞ്ഞതല്ലേ… നീ എന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി തന്നെയാ…
അവളൊന്നു നിശ്വസിച്ചു.
പിന്നെ ചേച്ചി പറഞ്ഞതൊന്നും അവൾക്ക് കേൾക്കുന്നില്ലായിരുന്നു..
കണ്ണിലൊരു പാടകെട്ടിനിൽക്കുന്നു ചുറ്റിലും പച്ചനിറം.. പേരറിയാത്ത മുറി, ഇടവേളകളിൽ ഒച്ചയിടുന്ന മെഷീനുകൾ.
കൂടുമാറ്റമായിരുന്നോ അത്,?
വർഷങ്ങളെത്ര കടന്നുപോയ്‌
ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.
ഡി… നി വല്ലതും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ??
ഹാ.. അവൾ പെട്ടന്ന് തന്റെ ബോധ സ്വപ്നങ്ങളുടെ അണിയറയ്ക്ക് തിരശീലയിട്ടു.
“ഹെമേച്ചി എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ വേണം “
ഫോണിൽ ചാറ്റികൊണ്ടിരുന്ന ഹേമയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം വായുവിൽ പൊങ്ങിയപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. നീ വിഡ്ഢിത്തം പറയാണോ നിനക്കറിയാലോ
ഇറ്റ്’സ് നോട്ട് പോസ്സിബിൾ!
നോ ഹേമേച്ചി അത് നടക്കും.
ഞാൻ സ്പേംബാങ്കിൽ പണ്ടേ എല്ലാം ശരിയാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും നൽകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ഞാൻ ഇല്ലാതായാലും എനിക്കൊരു അവകാശി വേണം. എന്നെ മാറ്റി നിർത്തിയ രക്തബന്ധങ്ങൾക്ക് എന്റെ വിയർപ്പ് തിന്നാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാവരുത്. സാന്ദ്രയുടെ മുഖത്ത് രോഷം പടരുന്നത് ഹേമ അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടുനിന്നു. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല സാന്ദ്ര.. നീ ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നുവോ?
യെസ്..
പിന്നെ അവർക്കിടയിൽ നീണ്ട ഒരിടവേള നിലനിന്നു. നിശബദത ഇത്രമേൽ ഒരു ഭാഷയാണോ?….