
ഡോ. നിസാമുദ്ധീൻ കെ. എം. മരുത
Published: 05 April 2026 സംസ്കാരപഠനം
അരണാടൻമാർ: മറന്നുപോകുന്ന ആദിവാസിലോകം
കാടുകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സമൂഹം
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ നിലമ്പൂർ വന താഴ്വര (Nilambur Valley)പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിൽ മൂടപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശമാണ്. ഈ കാടുകളും മലകളും നദികളും ചേർന്ന ഭൂമിയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും ചേർന്ന് ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജീവിതരീതിയുടെ ഭാഗമാണ് അരണാടൻമാർ. എറന്നാ ടൻ /അറന്നാടൻ എന്നീ പേരുകളിലും അവർ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇന്നത്തെ ആധുനിക ലോകത്തിൽ നിന്ന് ഏറെ അകന്നിരുന്ന ഇവർ, പ്രകൃതിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് ജീവിച്ച ഒരു ആദിമ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളാണ്. ഒരു ആദിവാസി ട്രൈബ് ആണിവർ, അവരുടെ ജീവിതം വെറും സാമൂഹിക ചരിത്രമല്ല, അത് ഒരു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക പൈതൃകമാണ്.
ഒരു സ്ഥലനാമം തന്നെ അവരുടെ ചരിത്രം പറയുന്നു “എറന്നാടം പാടം” എന്നൊരു സ്ഥലമുണ്ട്
ഇടക്
എടക്കര പഞ്ചായത്തിൽ നിന്ന് മരുത ഭാഗത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിയിൽ “എറന്നാടം പാടം” എന്ന സ്ഥലം ഇന്നും കാണപ്പെടുന്നു . ഈ പേര് ഒരു സാധാരണ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തിരിച്ചറിയൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ തെളിവാണ്. ഒരുകാലത്ത് ഈ പ്രദേശം അരണാടന്മാരുടെ കൂട്ടത്താമസ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. കാടിനോട് ചേർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ കൂട്ടമായി താമസിച്ചിരുന്ന ഇവരുടെ ജീവിതം, കാലക്രമേണ മാറിയെങ്കിലും ആ ഓർമ്മകൾ ഇന്നും സ്ഥലനാമങ്ങളിലൂടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇന്ന്, ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ അരണാടൻ കുടുംബങ്ങൾ നാട്ടിൽ വീടുകൾ പണിതു താമസിക്കുന്നതായി കാണാം. ഇവരിൽ അപൂർവ്വം ചിലർ അല്പം വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയവരായി മാറുകയും സമൂഹത്തിന്റെ പുതിയ മുഖമായി ഉയർന്നുവരുകയും ചെയ്തു .
അരണാടൻമാർ ഇന്ന് എവിടെയാണ്?
അവരുടെ ഭൗമശാസ്ത്രം
അരണാടൻ സമൂഹത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ പ്രധാനമായും നിലമ്പൂർ മേഖലയിലാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. വഴിക്കടവ് , കരുളായി , കാളികാവ് , എടക്കര, ചോക്കാട്, മരുത, തണ്ണിക്കടവ്, പോത്തുകല്ല്, മുണ്ടേരി എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇവരുടെ സാന്നിധ്യം കൂടുതലായി കാണപ്പെട്ടിരുന്നത് . ഈ പ്രദേശങ്ങൾ എല്ലാം വനമേഖലയോട് ചേർന്നതും പ്രകൃതിസമ്പന്നവുമായ സ്ഥലങ്ങളായതിനാൽ, അവരുടെ പരമ്പരാഗത ജീവിതരീതിക്ക് അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ ലഭ്യമായിരുന്നത്.
ഇതുകൂടാതെ, നിലമ്പൂർ വനപരിസരങ്ങളിലായി ചെറിയ കോളനികളായും കുടിയേറ്റങ്ങളായും ഇവർ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ചില സാമൂഹിക പഠനങ്ങളും വിവരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വയനാട് ജില്ലയിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും വളരെ കുറച്ച് അരണാടൻ കുടുംബങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടാകാമെന്നാണ്. എന്നാൽ, അവരുടെ പ്രാഥമിക കേന്ദ്രം ഇന്നും നിലമ്പൂർ മേഖലയാണ് എന്നതാണ് ഗവേഷണങ്ങളുടെ പൊതുവായ നിഗമനം.
ആദിമവാസികൾ: ചരിത്രത്തിന്റെ മറഞ്ഞ അടയാളങ്ങൾ
അരണാടൻമാർ ഏറനാട് പ്രദേശത്തിന്റെ ആദിമനിവാസികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരെ “ഏറനാടൻ” എന്ന പേരിലും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഇവിടെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ് “ഏറനാട്” എന്നത് മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരു ചരിത്രപരമായ താലൂക്കായിരുന്നുവെന്നത്. ആ പ്രദേശത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന ആദിവാസികൾ എന്ന നിലയിലാണ് ഇവർ “ഏറനാടൻ” എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചത്; പിന്നീട് അതാണ് “അരണാടൻ” എന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറിയത്.
ചരിത്ര രേഖകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് കാലഘട്ടത്തിലെ പഠനങ്ങളിൽ, ഇവരെ “ഹിൽ ട്രൈബ്” എന്നായി വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കൃഷി ചെയ്യാത്തതും സ്ഥിരതാമസം ഇല്ലാത്തതുമായ ജീവിതരീതിയാണ് ഇവരുടെ പ്രത്യേകത.
കാടുകളെ ആശ്രയിച്ചുള്ള വേട്ടയാടലും തേൻ ശേഖരണവും കാട്ടുകിഴങ്ങ്, കാട്ടു നെല്ലിക്ക, കാട്ടുമാങ്ങ തുടങ്ങിയ തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷ്യവിഭവ ശേഖരണവുമായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ഉപജീവനം. ഇപ്പോഴും അവരിലെ ഭൂരിഭാഗവും ഇതേ തൊഴിലുകളാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സാമൂഹികമായി മറ്റുസമൂഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർ, ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതമാണ് നയിച്ചിരുന്നത്. അളകളിൽ അതായത് പാറ മടക്കുകളിലും ചെറിയ ഗുഹകളിലും ഒക്കെയാണ് അവർ താമസിച്ചിരുന്നത് അതുപോലെ മരങ്ങൾക്കു മുകളിൽ ഏറുമാടങ്ങൾ കെട്ടിയുണ്ടാക്കി അതിലും അവർ വസിച്ചിരുന്നു. ഈ സാമൂഹിക അകലം അവരുടെ വികസനത്തെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും സാമ്പത്തിക മുന്നേറ്റത്തെയും ബാധിച്ചു.
ജനസംഖ്യ: അക്കങ്ങൾ പറയുന്നു ഒരു ഭീഷണി
അരണാടൻ സമൂഹത്തിന്റെ ജനസംഖ്യ വളരെ ചെറുതും അനിശ്ചിതത്വമുള്ളതുമാണ്. ചരിത്ര കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ഇടിവ് വ്യക്തമായി കാണാം. 1891-ൽ 166 പേർ ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ സമൂഹം 1931-ൽ 60 ആയി കുറഞ്ഞു. 1971-ലെ കണക്കുകളിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയതെന്നത് ഈ കണക്കുകളുടെ അസാധുതയെയും സമൂഹത്തിന്റെ ചെറുതായ വലിപ്പത്തെയും ഒരുപോലെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
പിന്നീട് 1991-ൽ 196 പേർ രേഖപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, 1995-ലെ ഒരു സർവേയിൽ 254 പേർ ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി, അതിൽ 128 പുരുഷന്മാരും 126 സ്ത്രീകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. 2011-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഏകദേശം 283 പേർ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇപ്പോഴത്തെ വിവിധ പഠനങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഈ സമൂഹത്തിന്റെ എണ്ണം 250 മുതൽ 300 വരെയാണ് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഈ കുറവ് ഒരു സാധാരണ കണക്കല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്പിനെ ബാധിക്കുന്ന ഗുരുതരമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്.
ജനസംഖ്യ ഘടന: ഭാവിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന സൂചനകൾ
അരണാടൻ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രായഘടനയിൽ അസന്തുലിതാവസ്ഥ വ്യക്തമാണ്. 14 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ ശതമാനം വളരെ കുറവാണ്, ഇത് ഭാവിയിലെ ജനസംഖ്യ വർധനവിനെ ബാധിക്കുന്ന ഘടകമാണ്. 15 മുതൽ 34 വയസ്സ് വരെയുള്ള യുവജനങ്ങൾ കൂടുതലായിരുന്നാലും, കുട്ടികളുടെ കുറവ് സമൂഹത്തിന്റെ തുടർച്ചയെ തന്നെ ബാധിക്കുന്നു.
ലിംഗാനുപാതം പൊതുവേ സമാനമാണെങ്കിലും, ചെറുപ്പക്കാർക്കിടയിൽ പുരുഷന്മാർ കൂടുതലും, വയോധികരിൽ സ്ത്രീകൾ കൂടുതലുമാണ്. ഇത് സ്ത്രീകളുടെ ആയുസ്സ് കൂടുതലാണെന്ന സൂചന നൽകുന്നു. എന്നാൽ, വിവാഹയോഗ്യരായ സ്ത്രീകളുടെ കുറവ് വിവാഹരീതികളെയും ജനസംഖ്യ വളർച്ചയെയും ബാധിക്കുന്നു.
ജീവിതം:കാടിനോടൊപ്പം,
പക്ഷേ മാറുന്ന വഴികൾ
അരണാടൻമാരുടെ ജീവിതം പരമ്പരാഗതമായി കാടുകളുമായി അടുക്കി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതാണ്. പുരുഷന്മാർ വനവിഭവ ശേഖരണത്തിലും വനതൊഴിലിലും ഏർപ്പെടുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ ഇന്ധനമരവും ഔഷധസസ്യങ്ങളും ശേഖരിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. കുടുംബമായി കാടുകളിലേക്ക് പോകുകയും വൈകുന്നേരം തിരികെ വരികയും ചെയ്യുന്ന ജീവിതരീതിയാണ് ഇവരുടേത്.
ഇന്ന്, ഈ ജീവിതരീതിയിൽ അവരിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകൾക്കും മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ചിലർ കൂലി തൊഴിലാളികളായും തെങ്ങ് കയറുന്ന തൊഴിലാളികളായും മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഈ മാറ്റം അവരുടെ സാമ്പത്തിക സാഹചര്യത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത ജീവിതരീതിയുടെ ക്ഷയം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുടുംബവും വിവാഹവും:
സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ബന്ധങ്ങൾ
അരണാടൻ സമൂഹത്തിൽ വിവാഹം ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ നടക്കുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് കൗമാരപ്രായത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം നടക്കുന്നതും, പുരുഷന്മാർക്ക് യുവാവസ്ഥയിലാണ് വിവാഹം നടക്കുന്നതും സാധാരണമാണ്.
എന്നാൽ, ഈ സമൂഹത്തിൽ വിവാഹമോചന നിരക്കും വിധവാവസ്ഥയും കൂടുതലായതിനാൽ കുടുംബജീവിതം സ്ഥിരതയില്ലാത്തതാണ്. ഈ സാഹചര്യം ജനനനിരക്ക് കുറയാനും കുടുംബഘടന ദുർബലമാകാനും കാരണമാകുന്നു. ദീർഘകാല കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ അഭാവം സമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക സ്ഥിരതയെ ബാധിക്കുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസം: ഒരു നഷ്ടപ്പെട്ട അവസരം
അരണാടൻ സമൂഹത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസനില വളരെ താഴ്ന്നതാണ്. സാക്ഷരത നിരക്ക് 21 ശതമാനം മാത്രമാണെന്നത് അവരുടെ സാമൂഹിക പിന്നാക്കാവസ്ഥയെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പല കുട്ടികളും സ്കൂളിൽ പോകാതെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം കാടുകളിലേക്ക് പോകുന്നതാണ് പതിവ്.
എന്നാൽ, ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ ചില യുവാക്കൾ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്നത്, ഭാവിയിൽ ഈ സമൂഹത്തിന് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഘടകമാണ്. വയനാട്ടിലും നിലമ്പൂർ മണ്ഡലത്തിലും ഇവർക്ക് മാത്രമായി റസിഡൻഷ്യൽ സൗകര്യമുള്ള വിദ്യാലയം ഉണ്ടെങ്കിലും അത്തരം സ്കൂളുകളിൽ പഠനത്തിനു വന്നുചേരുന്ന പല കുട്ടികളും പാതിവഴിയിൽ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് അളകളിലേക്ക് അഥവാ കാടുകളിലേക്ക് തന്നെ കേറി പോവുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ പരിതാപകരമാണ്. ഇത്തരം സ്കൂളുകളിൽ നിന്ന് താമസിച്ച് പഠിച്ച് ഉയർന്ന തലങ്ങളിൽ പോലീസ് സേനയിലും അതുപോലെ എക്സൈസ് സേനകളിലും അതുപോലെ ഫോറസ്റ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകളിലും ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചവരും ഇവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്.
ആരോഗ്യം: കാണാതെ പോകുന്ന ഒരു പ്രതിസന്ധി
അരണാടൻ സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില വളരെ ദുർബലമാണ്. പോഷകാഹാരക്കുറവും ശുചിത്വക്കുറവും ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും ഇവരുടെ ആരോഗ്യത്തെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കുന്നു.
നവജാത ശിശുമരണ നിരക്ക് കൂടുതലും അപകടങ്ങളും രോഗങ്ങളും മൂലമുള്ള മരണങ്ങളും ഉയർന്നതുമാണ്. ചെറിയ ജനസംഖ്യയുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന് ഈ മരണനിരക്കുകൾ വലിയ ആഘാതമാണ്.
ആരോഗ്യപരമായ അവഗണനയും സാമൂഹിക പിന്നാക്കവും: നിലനിൽപ്പിന് വെല്ലുവിളി
അരണാടൻ സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യപരമായ അവസ്ഥയെ കൂടുതൽ ഗുരുതരമാക്കുന്നത് അവരുടെ ചികിത്സയോടുള്ള വൈമുഖ്യമാണ്. ചെറിയ അസുഖങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും ചികിത്സ തേടുന്നതിൽ അവർ പലപ്പോഴും താല്പര്യം കാണിക്കാറില്ല. ഇതിന്റെ ഫലമായി സാധാരണ രോഗങ്ങൾ തന്നെ ക്രമേണ മൂർച്ഛിച്ച് മാരകാവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുകയും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പലരും മരണപ്പെടേണ്ടി വരികയും ചെയ്യുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളിൽ സ്ത്രീരോഗസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും അതിന് ആവശ്യമായ വൈദ്യശുശ്രൂഷ ലഭിക്കാതെ പോകുന്നത് വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അവരിൽ പലരും കാട്ടിൽ ലഭ്യമായ പച്ചമരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ച് രോഗങ്ങൾ ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, ഈ പരമ്പരാഗത രീതികൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഫലപ്രദമാകുന്നില്ല. ഫലമായി രോഗങ്ങൾ ഗുരുതരമായി മാറി ജീവൻ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു. ഇന്നും ചികിത്സാ രംഗത്ത് ഇവർ പിന്നിലാണെന്ന് കാണാം.
സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരോ നാട്ടിലെ പ്രമുഖരോ ഇടപെട്ട് ഇവരെ ആശുപത്രികളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചാലും, അവിടെ കൂടുതൽ സമയം തുടരാൻ ഇവർ താൽപര്യം കാണിക്കാറില്ല. പലപ്പോഴും ഒരു ദിവസം പോലും കഴിയാതെ ആശുപത്രി വിട്ട് പോകുന്ന പ്രവണതയാണ് കാണുന്നത്. ഇതെല്ലാം ചേർന്ന് അവരുടെ ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും, വംശനാശ ഭീഷണിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇതുപോലെ തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തും വലിയ കൊഴിഞ്ഞുപോക്ക് കാണപ്പെടുന്നു. കുട്ടികളെ സ്കൂളുകളിൽ ചേർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവർ കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കോ വർഷങ്ങൾക്കോ ശേഷം പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് വീണ്ടും കാടുകളിലേക്കോ പഴയ ജീവിതരീതിയിലേക്കോ മടങ്ങിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് സാധാരണ. നിലമ്പൂർ മേഖലകളിലും വയനാട് ജില്ലയിലുമുള്ള റസിഡൻഷ്യൽ സ്കൂളുകൾ പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും, അവിടങ്ങളിൽ പഠനം പൂർണ്ണമായി പൂർത്തിയാക്കി ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കോ തൊഴിൽ രംഗങ്ങളിലേക്കോ കടക്കാനുള്ള പ്രവണത വളരെ കുറവാണ്.
എന്നിരുന്നാലും, ഈ സാഹചര്യത്തിനിടയിലും ചില പ്രതീക്ഷകൾ കാണപ്പെടുന്നു. വളരെ കുറച്ച് ആളുകൾ പോലീസിലും വനവകുപ്പിലും എക്സൈസ് വകുപ്പിലും ജോലി നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളുടെ ജീവിത നിലവാരം മെച്ചപ്പെട്ടതായി കാണാം. കൂടാതെ, കായികരംഗത്തും കഴിവുള്ള ചില യുവാക്കൾ മുന്നോട്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. മികച്ച ഫുട്ബോൾ താരങ്ങളായി അവർ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പിന്നീട് ആ കഴിവിനെ തുടർച്ചയായി വളർത്തുകയോ തൊഴിൽ അവസരങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ പിന്നോട്ടുപോകുന്ന പ്രവണതയും കാണപ്പെടുന്നു.
കുടുംബനിയന്ത്രണം: പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഗുരുതരം
കുടുംബനിയന്ത്രണ പദ്ധതികളുടെ അമിതമായ പ്രചാരവും സാമ്പത്തിക പ്രലോഭനങ്ങളും അരണാടൻ സമൂഹത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ സ്ഥിരമായ കുടുംബനിയന്ത്രണ ശസ്ത്രക്രിയകൾ സ്വീകരിച്ചതിനാൽ ജനനനിരക്ക് ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു.
ഇത് ഒരു ചെറിയ സമൂഹത്തിന് വലിയ തിരിച്ചടിയായി മാറി. ജനസംഖ്യയുടെ സ്വാഭാവിക വളർച്ച തടസ്സപ്പെടുകയും, സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവി തന്നെ അപകടത്തിലാകുകയും ചെയ്തു.
ഭാഷയും സംസ്കാരവും: മായ്ച്ചുപോകുന്ന തിരിച്ചറിവ്
മലയാളം, തമിഴ്, കന്നട ഭാഷകളുടെ സ്വാധീനമുള്ളതാണ് അരണാടൻ ഭാഷ. ഇതിന് സ്വതന്ത്രമായ ലിപിയില്ല.
ഇന്ന്, പുറം സമൂഹവുമായി ഇടപഴകൽ വർധിച്ചതോടെ അവരുടെ ഭാഷയും സംസ്കാരവും ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഈ മാറ്റം അവരുടെ സാംസ്കാരിക തിരിച്ചറിവിനെ തന്നെ ബാധിക്കുന്നു. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അവസാന അദ്ധ്യായമാകുമോ?
അരണാടൻമാർ ഇന്ന് ഒരു നിർണായക ഘട്ടത്തിലാണ്. നിലമ്പൂർ മേഖലയിലെ വഴിക്കടവ് , കരുളായി , കാളികാവ് , എടക്കര, പോത്തുകല്ല്, മുണ്ടേരി, തണ്ണിക്കടവ്, മരുത, ചോക്കാട്,തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ അവരുടെ സാന്നിധ്യം തുടരുമ്പോൾ, വയനാട് പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വളരെ ചെറിയ സാന്നിധ്യം മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
250 മുതൽ 300 വരെ മാത്രം അംഗങ്ങളുള്ള ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവി അനിശ്ചിതമാണ്.
ഒരു അവസാന ചോദ്യം
നിലമ്പൂരിന്റെ കാടുകളിൽ അവർ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു…
പക്ഷേ, നാം അവരുടെ കഥ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണോ?
സംക്ഷിപ്തം: l
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ നിലമ്പൂർ മേഖലയിൽ പ്രധാനമായും താമസിക്കുന്ന അരണാടൻ ആദിവാസി സമൂഹം കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ജനവിഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഏറനാട് പ്രദേശത്തിന്റെ ആദിമനിവാസികളായ ഇവർ, കാടുകളെ ആശ്രയിച്ച ജീവിതരീതിയിലൂടെ ചരിത്രപരമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഇന്ന് ഇവരുടെ ജനസംഖ്യ 250–300ൽ താഴെയായി ചുരുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
വിദ്യാഭ്യാസ പിന്നാക്കാവസ്ഥ, ആരോഗ്യപരമായ അവഗണന, കുടുംബനിയന്ത്രണത്തിന്റെ ദോഷഫലങ്ങൾ, സാമൂഹിക അകലം എന്നിവ ഇവരുടെ നിലനിൽപ്പിനെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കുന്നു. ചികിത്സയോടുള്ള വൈമുഖ്യവും വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ നിന്നുള്ള കൊഴിഞ്ഞുപോക്കും അവരുടെ പുരോഗതിക്ക് വലിയ തടസ്സങ്ങളാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ചിലർ സർക്കാർ ജോലികളിലും കായികരംഗത്തും മുന്നേറുന്നുണ്ടെന്നത് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന സൂചനയാണ്.
സമഗ്രമായ സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളും ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസ പിന്തുണയും ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവി കൂടുതൽ അനിശ്ചിതമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
References :
1)Kakkoth, S. (2004). Demographic profile of an autochthonous tribe: The Aranadan of Kerala. Anthropologist, 6(3), 163–167.
2)Luiz, A. A. D. (1962). Tribes of Kerala. New Delhi: Bharatiya Adimjati Sevak Sangh.
3)Singh, K. S. (1994). The Scheduled Tribes. New Delhi: Oxford University Press.
4)ഉഷ, എസ്. (1992). കേരളത്തിലെ അരണാടന്മാർ. വിജ്ഞാനകൈരളി, 23(8), 583–590
നായർ, രവി ശങ്കർ എസ്. (2002). കേരളത്തിലെ ആദിവാസി ഭാഷകൾ. തിരുവനന്തപുരം: കേരള ഭാഷ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.
കേരളത്തിലെ ആദിവാസി ഭാഷകൾ. തിരുവനന്തപുരം: കേരള ഭാഷ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.
കേരള സംസ്ഥാന പട്ടികവർഗ വികസന വകുപ്പ്. (വിവിധ വർഷങ്ങൾ). ആദിവാസി സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക സർവേ റിപ്പോർട്ടുകൾ. തിരുവനന്തപുരം: സർക്കാർ പ്രസിദ്ധീകരണം.
കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി. (വിവിധ വർഷങ്ങൾ). ആദിവാസി ജീവിതവും സാഹിത്യവും (സമാഹാരങ്ങൾ). തൃശൂർ: Kerala Sahitya Akademi.

ഡോ. നിസാമുദ്ധീൻ കെ. എം. മരുത
അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ, ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ഓഫ് അറബിക്, ഗവ.കോളേജ് മലപ്പുറം
