സംഗ്രഹം

ജനജീവിതത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും കലാരൂപങ്ങളും ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളും അറിവുകളും തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറപ്പെടുന്ന സാംസ്കാരിക സമ്പത്താണ് ഫോൾക്‌ലോർ അഥവാ നാടോടിവിജ്ഞാനം. പരമ്പരാഗതമായി വാമൊഴിയിലൂടെയും അനുകരണത്തിലൂടെയും സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളിലൂടെയും പകർന്നുനിന്ന നാടോടി പാരമ്പര്യങ്ങൾ ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളർച്ചയോടെ പുതിയ ആശയവിനിമയമാധ്യമങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങൾ, യൂട്യൂബ്, ഡിജിറ്റൽ ആർക്കൈവുകൾ, ചെറുവീഡിയോകൾ, മീമുകൾ തുടങ്ങിയവ നാടോടി പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ പ്രചരണത്തിനും പുനർനിർമ്മാണത്തിനും പുതിയ ഇടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതേസമയം, വാണിജ്യവൽക്കരണം, സന്ദർഭനഷ്ടം, സാംസ്കാരിക ഉടമസ്ഥാവകാശം, തെറ്റായ അവതരണം, ഏകീകരണം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളും ഇതോടൊപ്പം ഉയർന്നുവരുന്നു. ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന നാടോടിരൂപങ്ങളെ പരമ്പരാഗത ഫോക്‌ലോറിന്റെ വെറും പുനരാവിഷ്കാരമായി കാണുന്നത് അപര്യാപ്തമാണ്. ഡിജിറ്റൽ ഇടങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കുകയും പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മീമുകൾ, വൈറൽ പ്രയോഗങ്ങൾ, നാട്ടറിവ് വീഡിയോകൾ, പഴഞ്ചൊല്ലുകളുടെ പുതുരൂപങ്ങൾ, നാടോടിപ്പാട്ടുകളുടെ പുനരവതരണങ്ങൾ എന്നിവയെ “ഡിജിറ്റൽ ഫോക്‌ലോർ” എന്ന വിശാലമായ ആശയത്തിന്റെ ഭാഗമായി പരിഗണിക്കാം. ഈ ലേഖനം ഡിജിറ്റൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാടോടി പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന പരിവർത്തനത്തെ കേരളീയ സാഹചര്യത്തിൽ പരിശോധിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യവും നവീനതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം, ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യസ്വഭാവം, സാംസ്കാരിക സംരക്ഷണസാധ്യതകൾ, അതോടൊപ്പം ഉയരുന്ന വെല്ലുവിളികൾ എന്നിവയാണ് പഠനത്തിന്റെ പ്രധാന മേഖലകൾ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ: ഫോക്‌ലോർ, നാടോടിവിജ്ഞാനം, ഡിജിറ്റൽ ഫോൾക്‌ലോർ, സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങൾ, നാട്ടറിവ്, നാടോടിപ്പാട്ട്, സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യം, ഡിജിറ്റൽ സംസ്കാരം.

ആമുഖം

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രവും ജീവിതാനുഭവങ്ങളും സാമൂഹികബന്ധങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഭയങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും തൊഴിൽസംസ്കാരവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന ജനകീയ സാംസ്കാരിക മേഖലയാണ് ഫോക്‌ലോർ. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ചരിത്രരേഖകളിൽ ഇടംനേടാതെ പോകുന്ന അനേകം ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ നാടോടിപ്പാട്ടുകളിലും കഥകളിലും പഴഞ്ചൊല്ലുകളിലും ആചാരങ്ങളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും നാട്ടറിവുകളിലും സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

വില്യം ജോൺ തോമസ് ‘ഫോക്‌ലോർ’ എന്ന പദം പ്രചാരത്തിലാക്കിയതോടെ ജനകീയ സംസ്കാരത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി പഠിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രത്യേക വിജ്ഞാനശാഖയ്ക്ക് രൂപം ലഭിച്ചു. പിന്നീട് ഫോക്‌ലോർ പഠനം വെറും പഴയ ആചാരങ്ങളുടെയും കഥകളുടെയും ശേഖരണത്തിൽ ഒതുങ്ങാതെ, ജനജീവിതത്തിന്റെ തുടർച്ചയായ സാംസ്കാരിക പ്രകടനങ്ങളെ പഠിക്കുന്ന വിശാലമായ ശാഖയായി വികസിച്ചു.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യ മനുഷ്യരുടെ ആശയവിനിമയരീതികളെ അടിസ്ഥാനപരമായി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഒരു കാലത്ത് ഗ്രാമത്തിലെ ചായക്കടയിലോ ഉത്സവപ്പറമ്പിലോ കുടുംബസദസ്സിലോ വാമൊഴിയായി പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു കഥ ഇന്ന് ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളിലെത്തുന്നു. ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല് മീമായി മാറുന്നു. ഒരു നാടോടിപ്പാട്ട് പുതിയ സംഗീതോപകരണങ്ങളോടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു നാട്ടാചാരത്തിന്റെ വീഡിയോ സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിൽ വൈറലാകുന്നു. ഇതോടെ ഫോൾക്‌ലോറിന്റെ പ്രചരണസ്ഥലവും അതിന്റെ സ്വഭാവവും മാറുന്നു.

ഫോക്‌ലോറിന്റെ പരമ്പരാഗത സ്വഭാവം

ഫോക്‌ലോറിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷത അതിന്റെ ജനകീയതയാണ്. ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ അനുഭവങ്ങളാണ് അതിന്റെ അടിത്തറ. വ്യക്തിയാണ് പലപ്പോഴും ഒരു കഥയുടെയോ പാട്ടിന്റെയോ അവതാരകൻ; എന്നാൽ അതിന്റെ സാംസ്കാരിക രൂപീകരണം സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ ഇടപെടലിലൂടെയാണ് നടക്കുന്നത്.

വാമൊഴിയാണ് പരമ്പരാഗത ഫോക്‌ലോറിന്റെ പ്രധാന കൈമാറ്റമാർഗം. എഴുത്തുപരമായ രേഖകളേക്കാൾ ഓർമ്മയും ആവർത്തനവും അനുകരണവും സാമൂഹികപങ്കാളിത്തവുമാണ് അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് സഹായിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരേ നാടോടിക്കഥയ്ക്ക് പ്രദേശഭേദമനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങൾ കാണാം. ഒരു നാടോടിപ്പാട്ടിന്റെ വരികളിലും ഈ വ്യത്യാസം കാണപ്പെടുന്നു.

ഈ വ്യത്യാസം ഫോക്‌ലോറിന്റെ ദൗർബല്യമല്ല. മറിച്ച് അതിന്റെ ജീവന്തതയുടെ അടയാളമാണ്. പാരമ്പര്യം മാറ്റമില്ലാതെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതല്ല; ഓരോ തലമുറയും അതിനെ തങ്ങളുടെ സാമൂഹികസാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് പുനർസൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ഫോക്‌ലോർ: പുതിയ ആശയം

ഇന്റർനെറ്റിന്റെ വ്യാപനത്തോടെ ജനകീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ മേഖല രൂപപ്പെട്ടു. ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും പ്രചരിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ജനകീയ സാംസ്കാരിക ഉള്ളടക്കങ്ങളെ ഡിജിറ്റൽ ഫോക്‌ലോർ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാം.

മീമുകൾ ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണമാണ്. ഒരു സിനിമയിലെ സംഭാഷണം, ഒരു ജനപ്രിയ കഥാപാത്രം, ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല്, ഒരു രാഷ്ട്രീയമോ സാമൂഹികമോ ആയ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജനകീയ പ്രതികരണം എന്നിവയെല്ലാം മീമുകളായി മാറുന്നു. ഒരു മീം ഒരാൾ സൃഷ്ടിച്ചാലും അത് മറ്റുള്ളവർ മാറ്റുകയും പുതിയ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ കൂട്ടായ പുനർസൃഷ്ടിയാണ് ഫോക്‌ലോറിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവവുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

അതുപോലെ തന്നെ സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്ന നാട്ടറിവുകളും ഡിജിറ്റൽ ഫോക്‌ലോറിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുകൾ, കാർഷികപരിചയങ്ങൾ, കാലാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത നിരീക്ഷണങ്ങൾ, ഭക്ഷണരീതികൾ, ഉത്സവപരമ്പരകൾ തുടങ്ങിയവ ഇന്ന് വീഡിയോകളായും കുറിപ്പുകളായും ചിത്രങ്ങളായും പ്രചരിക്കുന്നു.

കേരളീയ സാഹചര്യത്തിലെ ഡിജിറ്റൽ നാടോടിവിജ്ഞാനം:

കേരളത്തിന് സമ്പന്നമായ നാടോടിപാരമ്പര്യമുണ്ട്. വടക്കൻപാട്ടുകൾ, തെക്കൻപാട്ടുകൾ, വഞ്ചിപ്പാട്ടുകൾ, തുമ്പിപ്പാട്ടുകൾ, കൃഷിപ്പാട്ടുകൾ, വടക്കൻ കേരളത്തിലെ തെയ്യംപാട്ടുകൾ, വിവിധ അനുഷ്ഠാനഗാനങ്ങൾ, നാടോടിക്കഥകൾ, പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ, കടങ്കഥകൾ, നാട്ടറിവുകൾ തുടങ്ങിയവ കേരളത്തിന്റെ ജനകീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളാണ്.

ഇവയിൽ പലതും ഇന്ന് ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുതിയ തലമുറയിലെത്തുന്നു. ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന കലാകാരൻ പാടുന്ന നാടോടിപ്പാട്ട് മൊബൈൽ ഫോണിൽ പകർത്തി സാമൂഹികമാധ്യമത്തിൽ പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു പ്രാദേശിക പ്രകടനത്തിൽ നിന്ന് ആഗോള പ്രേക്ഷകർക്കുള്ള സാംസ്കാരിക രേഖയായി മാറുന്നു.

ഇവിടെ സാങ്കേതികവിദ്യ ഒരു രേഖപ്പെടുത്തൽ ഉപകരണം മാത്രമല്ല; അത് പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പുതിയ അവതരണവേദിയുമാണ്.

നാടോടിപ്പാട്ടുകളുടെ ഡിജിറ്റൽ പുനർജനനം:

നാടോടിപ്പാട്ടുകൾ ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുതിയ ശ്രോതാക്കളെ കണ്ടെത്തുകയാണ്. പരമ്പരാഗതമായ ആലാപനരീതികളോടൊപ്പം ആധുനിക സംഗീതസംവിധാനങ്ങളും ദൃശ്യസാങ്കേതികവിദ്യകളും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇതിലൂടെ രണ്ടു പ്രധാന പ്രവണതകൾ കാണാം. ഒന്നാമത് സംരക്ഷണം. ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാട്ടുകൾ ശബ്ദരേഖകളായും വീഡിയോകളായും ഡിജിറ്റൽ ശേഖരങ്ങളായും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടാമത് പുനർസൃഷ്ടി. പഴയ പാട്ടുകൾ പുതിയ സംഗീതഭാഷയിലും പുതിയ ദൃശ്യഭാഷയിലും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ പുനർസൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ പാട്ടിന്റെ സാമൂഹിക-ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ഒരു തൊഴിൽസമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതാനുഭവത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ പാട്ടിനെ വെറും വിനോദഗാനമായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ സാംസ്കാരിക അർത്ഥം ചുരുങ്ങുന്നു.

നാട്ടറിവിന്റെ ഡിജിറ്റൽ പ്രചരണം

കൃഷി, ഔഷധം, ഭക്ഷണം, കാലാവസ്ഥ, മത്സ്യബന്ധനം, പ്രകൃതിനിരീക്ഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ കേരളീയ സമൂഹത്തിന് സമ്പന്നമായ നാട്ടറിവുണ്ട്. തലമുറകളിലൂടെ വാമൊഴിയായി കൈമാറിയ ഈ അറിവുകൾ ഇന്ന് ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.

ഇത് വലിയൊരു സാധ്യതയാണ്. കാരണം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ പോയാൽ നഷ്ടപ്പെടാവുന്ന അറിവുകൾ ഭാവിതലമുറയ്ക്കായി സംരക്ഷിക്കാനാകും. എന്നാൽ നാട്ടറിവിനെ ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കാതെ സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്കും കാരണമാകാം. അതിനാൽ ഡിജിറ്റൽ സംരക്ഷണത്തോടൊപ്പം ശാസ്ത്രീയമായ പരിശോധനയും ആവശ്യമാണ്.

നാട്ടറിവിന്റെ ഡിജിറ്റൽ പ്രചരണത്തിന്റെ ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ:

• നാട്ടുചരിത്രവും പാരമ്പര്യവും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ പങ്കിടൽ

• നാടൻ പാട്ടുകൾ, കഥകൾ, പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ എന്നിവയുടെ വീഡിയോ/ഓഡിയോ പ്രചരണം

• പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള YouTube വീഡിയോകൾ

• നാടൻ ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഡിജിറ്റൽ വിവരശേഖരങ്ങൾ

• പ്രാദേശിക ഭക്ഷണരീതികളുടെയും പാചകരീതികളുടെയും ഓൺലൈൻ പ്രചരണം

• മുതിർന്നവരുടെ അനുഭവങ്ങളും നാട്ടറിവുകളും ഡിജിറ്റൽ അഭിമുഖങ്ങളായി രേഖപ്പെടുത്തൽ

പഴഞ്ചൊല്ലുകളുടെ പുതിയ ജീവിതം:

പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അനുഭവജ്ഞാനത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്തരൂപങ്ങളാണ്. ഡിജിറ്റൽ കാലത്ത് അവയ്ക്ക് പുതിയ ഉപയോഗസന്ദർഭങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല് സാമൂഹികമാധ്യമത്തിലെ ഒരു ചിത്രത്തിനൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. ചിലപ്പോൾ പഴഞ്ചൊല്ല് പരിഹാസപരമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ അതിന്റെ വാക്കുകൾ മാറ്റി പുതിയ സാമൂഹികസന്ദർഭത്തിന് അനുയോജ്യമാക്കുന്നു.

ഇത് ഫോക്‌ലോറിന്റെ “പുനർസൃഷ്ടി” സ്വഭാവത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പാരമ്പര്യം ഇവിടെ മരവിച്ച ഒന്നല്ല; നിരന്തരം രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന സാമൂഹികപ്രകടനമാണ്.

ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ:

പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ നമ്മുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടവയാണ്. കാലം മാറിയാലും അവയ്ക്ക് പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുതിയ അർത്ഥങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

“മിന്നുന്നതെല്ലാം പൊന്നല്ല” → സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ കാണുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും യാഥാർഥ്യമാകണമെന്നില്ല.

“ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ ഉലക്കമേലും കിടക്കാം” → കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പോലും പരിഹരിക്കാം.

“അധികമായാൽ അമൃതും വിഷം” → മൊബൈൽ ഫോൺ, ഗെയിം തുടങ്ങിയവയുടെ അമിത ഉപയോഗം ദോഷകരമാണ്.

“വിത്ത് ഗുണം പത്ത് ഗുണം” → നല്ല വിദ്യാഭ്യാസവും നല്ല ശീലങ്ങളും ഭാവിയിൽ മികച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകും.

“കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാകുമോ?” → പുറംമോടി മാത്രം കൊണ്ട് ഒരാളുടെ സ്വഭാവമോ കഴിവോ മാറില്ല.

ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളും സ്ത്രീകളുടെ നാടോടി ശബ്ദങ്ങളും:

പരമ്പരാഗത ഫോക്‌ലോർ പഠനങ്ങളിൽ പുരുഷകേന്ദ്രിതമായ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങൾ സ്ത്രീകളുടെ ജനകീയ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് പുതിയ ഇടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ പാട്ടുകൾ, തൊഴിലനുഭവങ്ങൾ, വിവാഹചടങ്ങുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങൾ, പ്രസവപരമ്പരകൾ, ഭക്ഷണസംസ്കാരം, വീട്ടറിവുകൾ തുടങ്ങിയവ സ്ത്രീകൾ തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തി പങ്കുവയ്ക്കുന്ന പ്രവണത വർധിച്ചുവരുന്നു.

ഇതിലൂടെ സ്ത്രീകളുടെ അനുഭവലോകം നാടോടിവിജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രധാന പഠനവിഷയമായി കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വീട്ടിനകത്തെ അറിവുകൾ, വാമൊഴിപ്പാട്ടുകൾ, തൊഴിൽപാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഡിജിറ്റൽ രേഖപ്പെടുത്തൽ സ്ത്രീകളുടെ സാംസ്കാരിക സംഭാവനകളെ കൂടുതൽ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്നു.

ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ :

യൂട്യൂബ് നാടൻപാട്ടുകൾ – സ്ത്രീകൾ പാടുന്ന വഞ്ചിപ്പാട്ട്, തിരുവാതിരപ്പാട്ട്, കൃഷിപ്പാട്ട്, വിവാഹപ്പാട്ട് തുടങ്ങിയവ വീഡിയോയായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്

പ്രാദേശിക നാടോടി പാരമ്പര്യത്തെ വിശാലമായ പ്രേക്ഷകരിലെത്തിക്കുന്നു.

ഫേസ്ബുക്ക് കൂട്ടായ്മകൾ – സ്ത്രീകളുടെ നാടൻപാട്ടുകൾ, നാട്ടറിവുകൾ, ആചാരങ്ങൾ, ഓർമ്മകൾ എന്നിവ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ കൂട്ടായ്മകൾ സ്ത്രീകളുടെ വാചിക പാരമ്പര്യത്തിന് പുതിയ ഇടം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഇൻസ്റ്റഗ്രാം റീലുകൾ – പഴയ നാടൻപാട്ടുകൾ പുതിയ സംഗീതത്തോടും ദൃശ്യാവിഷ്കാരത്തോടും ചേർത്ത് സ്ത്രീകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് നാടോടി കലാരൂപങ്ങളുടെ പുതിയ ഡിജിറ്റൽ രൂപമായി കാണാം.

ടിക്‌ടോക്ക്/ഷോർട്ട് വീഡിയോ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ – സ്ത്രീകളുടെ പ്രാദേശിക ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങൾ, നാട്ടുവിശ്വാസങ്ങൾ, പാട്ടുകൾ, പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ തുടങ്ങിയവ വളരെ ചുരുങ്ങിയ വീഡിയോകളിലൂടെ പ്രചരിക്കുന്നു.

പോഡ്കാസ്റ്റുകൾ – അമ്മമാർ, മുത്തശ്ശിമാർ തുടങ്ങിയവരിൽ നിന്ന് കേട്ട നാടോടിക്കഥകൾ, നാട്ടറിവുകൾ, പാട്ടുകൾ എന്നിവ സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം ശബ്ദത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പോഡ്കാസ്റ്റുകൾ വാചിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ രേഖകളാകുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ഫോക്‌ലോറിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ:

ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങൾ അവസരങ്ങൾ നൽകുന്നതിനൊപ്പം നിരവധി പ്രശ്നങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഒന്നാമത് സന്ദർഭനഷ്ടമാണ്. ഒരു ആചാരമോ പാട്ടോ അതിന്റെ സാമൂഹികസന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം നഷ്ടപ്പെടാം.

രണ്ടാമത് വാണിജ്യവൽക്കരണമാണ്. ജനകീയ കലാരൂപങ്ങളെ വിനോദവസ്തുവാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ അതിന്റെ സാമൂഹികവും ചരിത്രപരവുമായ അർത്ഥങ്ങൾ പിന്നിലാകാം.

മൂന്നാമത് സാംസ്കാരിക ഉടമസ്ഥാവകാശം ആണ്. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ സാംസ്കാരിക സമ്പത്ത് വ്യക്തികളോ സ്ഥാപനങ്ങളോ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകാം.

നാലാമത് തെറ്റായ വിവരങ്ങളുടെ പ്രചരണം ആണ്. നാട്ടറിവ് എന്ന പേരിൽ ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കാത്ത വിവരങ്ങൾ വ്യാപകമായി പ്രചരിക്കാം.

അഞ്ചാമത് സാംസ്കാരിക ഏകീകരണം ആണ്. ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളുടെ ജനപ്രിയതയെ പിന്തുടർന്ന് പ്രാദേശിക വൈവിധ്യങ്ങൾ ഒരേ തരത്തിലുള്ള അവതരണരീതിയിലേക്ക് ചുരുങ്ങാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

സംരക്ഷണവും സാങ്കേതികവിദ്യയും

ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യയെ ഫോക്‌ലോർ സംരക്ഷണത്തിന് ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാം. ശബ്ദരേഖകൾ, വീഡിയോ രേഖകൾ, ഡിജിറ്റൽ ഫോട്ടോകൾ, മാപ്പുകൾ, അഭിമുഖങ്ങൾ, ലിഖിതരേഖകൾ എന്നിവ സംയോജിപ്പിച്ച ഡിജിറ്റൽ ആർക്കൈവുകൾ രൂപീകരിക്കാവുന്നതാണ്.

പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെയുള്ള ഡിജിറ്റൽ ആർക്കൈവിംഗ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാണ്. കാരണം പുറത്തുനിന്നുള്ള ഗവേഷകൻ മാത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം സമൂഹം തന്നെ തന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തലിൽ പങ്കാളിയാകുന്നു.

ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പ്രായമായ തലമുറയുടെ ഓർമ്മകളും യുവതലമുറയുടെ സാങ്കേതികപരിജ്ഞാനവും സംയോജിപ്പിക്കാനാകും. അതുവഴി തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള സാംസ്കാരിക സംവാദത്തിനും സാധ്യതയുണ്ട്.

ഉപസംഹാരം

ഡിജിറ്റൽ കാലഘട്ടം ഫോക്‌ലോറിന്റെ അവസാനമല്ല; മറിച്ച് അതിന്റെ പുതിയ ഘട്ടമാണ്. വാമൊഴിയിൽ നിന്ന് അച്ചടിയിലേക്കും അച്ചടിയിൽ നിന്ന് ശബ്ദ-ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളിലേക്കുമുള്ള ഫോൾക്‌ലോറിന്റെ യാത്ര അതിന്റെ നിരന്തരമായ പരിവർത്തനശേഷിയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇന്ന് നാടോടിപ്പാട്ടും പഴഞ്ചൊല്ലും കഥയും നാട്ടറിവും ആചാരവും വെറും പഴയ സാംസ്കാരിക അവശിഷ്ടങ്ങളല്ല. അവ പുതിയ മാധ്യമങ്ങളിൽ പുതിയ രൂപങ്ങളോടെ ജീവിക്കുന്നു. സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങൾ അവയ്ക്ക് പുതിയ പ്രേക്ഷകരെ നൽകുന്നു; ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യ അവയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ഉപയോക്താക്കൾ അവയെ പുനർസൃഷ്ടിക്കുന്നു.

അതേസമയം ഡിജിറ്റൽ പ്രചരണം മാത്രം സംരക്ഷണത്തിന് മതിയാകില്ല. ഓരോ നാടോടിരൂപത്തിന്റെയും ചരിത്രപരവും സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ പശ്ചാത്തലം രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. സമൂഹങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നാട്ടറിവും ശാസ്ത്രീയ അറിവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

അതിനാൽ ഡിജിറ്റൽ കാലത്തെ ഫോക്‌ലോർ പഠനം “പഴയതിനെ സംരക്ഷിക്കൽ” എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തിൽ ഒതുങ്ങരുത്. പാരമ്പര്യം എങ്ങനെ പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, ആരാണ് അതിനെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നത്, ഏത് സാമൂഹികശക്തികളാണ് അതിന്റെ രൂപത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നത്, ഡിജിറ്റൽ സമൂഹത്തിൽ അതിന്റെ അർത്ഥം എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്നീ ചോദ്യങ്ങളും പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം.

ഫോൾക്‌ലോർ അടിസ്ഥാനപരമായി ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന സാംസ്കാരിക വിജ്ഞാനമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ഡിജിറ്റൽമാകുമ്പോൾ ഫോക്‌ലോറും ഡിജിറ്റൽ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ മാറ്റത്തെ വെറും പാരമ്പര്യനഷ്ടമായി കാണാതെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പുതിയ ജീവിതരൂപമായി മനസ്സിലാക്കുകയാണ് സമകാലീന ഫോക്‌ലോർ പഠനത്തിന്റെ പ്രധാന വെല്ലുവിളി.

അവലംബങ്ങൾ

Thomas, William John. “The Folklore of the English Counties.” The Athenaeum, 1846.

UNESCO. Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage. 2003.

കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി. കേരളീയ നാടോടിസാഹിത്യ പഠനങ്ങൾ. തൃശൂർ.

കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്. നാടോടിവിജ്ഞാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ.

മലയാള സർവകലാശാല. നാടോടിവിജ്ഞാനവും കേരളീയ ജനകീയസംസ്കാരവും സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾ.