അന്ന്,
ഇടുങ്ങിയ നടപ്പാതകൾ
ഓരങ്ങളിൽ
ഇടതൂർന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ .
സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറച്ചാർതേകാൻ
അനേകായിരം
കാൽ പാദങ്ങൾ
പതിഞ്ഞിടം.
ഒരായിരം
പ്രണയ രഹസ്യങ്ങൾക്ക്
സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിടം.
സമരധ്വനികൾക്ക്
പ്രതിധ്വനി
നൽകിയ മരുപ്പച്ചതൻ ഓരം.
മാത്രമല്ല,
വിരഹത്തിൻ്റെയും
സൗഹൃദത്തിൻ്റെയും
പരിഭവങ്ങളുടെയും
കണ്ണുനീർക്കണങ്ങൾ
ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച
ഇലക്കുമ്പാരങ്ങൾ
മറഞ്ഞിടം.
പക്ഷേ,
ഇന്നോ ?!
പാത വിശാലമാണ്
തിരിയാം.
നടക്കാം.
സ്വസ്ഥമായി.
പക്ഷേ,
അവർക്കെന്തു പറ്റി ?
ആർക്ക്?
അതെ,
പുരാണ കഥകൾക്കും
സ്നേഹസംവാദങ്ങൾക്കും
സാക്ഷ്യം വഹിച്ച വൃക്ഷങ്ങൾക്കെന്നു പറ്റി?!
ഓർമ്മകൾക്ക്
നിറമേകാൻ
ശ്രമിക്കവേ
രണ്ടു കിളിക്കൊഞ്ചൽ
ഓ,
ഒന്നു കാക്കത്തമ്പുരാട്ടി
മറ്റെതോ?
മൈന തന്നേ.
അവ കൊത്തിപ്പെറുക്കുന്നു
എന്താണവിടം ?!
ഓ,
ചിതലുകൾ
കാലൊച്ച കേൾക്കാത്ത
ആൾ പെരുമാറ്റമില്ലാത്ത
ഓരങ്ങളിൽ പാർക്കുന്ന
പാവം ജീവികൾ.
ഇന്ന്,
എല്ലാം അവർക്കു സ്വന്തം
സംവദിക്കാൻ സമയമില്ല.
പങ്കിട്ടെടുക്കാൻ
സമയമില്ല.
തിരക്കിലാണ്
ഏവരും
പക്ഷേ,
അവർ
വിശ്രമത്തിലാണ്
പഴമക്കാർ നൽകിയ
സ്നേഹസംഭാഷണങ്ങൾ
അയവിറക്കി
അയവിറക്കിയങ്ങനെ…..