“കുടിവെള്ള പ്രതിസന്ധി: ’80-കളിലെ AI ട്രെൻഡിന്റെ’ യഥാർത്ഥ വില ” എന്ന പേരിൽ തൃഷ മജുംദാർ 2026 സെപ്റ്റംബർ 13ന് ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ (The Times of India) ഓൺലൈൻ പോർട്ടലായ ടൈംസ് എന്റർടൈൻമെൻ്റിൽ എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പിൻ്റെ ഏകദേശ പരാവർത്തനമാണ് താഴെ നല്കുന്നത്:

 “എഐ (AI) ട്രെൻഡുകൾ രസകരമാണ്; എന്നാൽ ജലപ്രതിസന്ധി അങ്ങനെയല്ല. നിങ്ങളുടെ അയൽപക്കത്തേക്ക് ഒരു കൂട്ടം കൊള്ളക്കാർ ഇരച്ചുകയറുമ്പോൾ, അവരെ തടയുന്നതിന് പകരം അവർ കൊള്ളയടിക്കുന്നതിനിടയിൽ നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന രീതിയെ നിങ്ങൾ പ്രശംസിക്കുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ. അൽപ്പനേരത്തെ വിനോദത്തിനായി അർത്ഥശൂന്യമായ ട്രെൻഡുകളുടെ പിന്നാലെ പോവുകയും, നമുക്ക് അത്യാവശ്യമായ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾ എഐ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളും അവയുടെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളും എത്രമാത്രം ഊറ്റിയെടുക്കുന്നു എന്ന കാര്യം പൂർണ്ണമായി മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അത്രത്തോളം അസംബന്ധമാണ്.

1980-കളിൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് കാണാൻ ഒരൊറ്റ ചിത്രം നിർമ്മിക്കുന്നതോ, സ്വയം ഒരു ‘ഗിബ്ലി’ (Ghibli) ശൈലിയിലുള്ള കാർട്ടൂൺ കഥാപാത്രമാക്കുന്നതോ വലിയ തെറ്റായി തോന്നിയേക്കില്ല. എന്നാൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഒരേ കാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ കണക്കുകൾ വലിയ ഭീഷണിയായി മാറുന്നു.

ഒരു സാധാരണ റെസല്യൂഷനിലുള്ള എഐ ചിത്രം തയ്യാറാക്കാൻ ഏകദേശം 2.9 വാട്ട്-അവർ വൈദ്യുതിയും, ഏകദേശം 29 മില്ലിലിറ്റർ (ഏകദേശം രണ്ട് ടേബിൾസ്പൂൺ) വെള്ളവും ആവശ്യമാണെന്ന് യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ വാട്ടർ, എൻവയോൺമെന്റ് ആൻഡ് ഹെൽത്തിന്റെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രതിദിനം 300 ദശലക്ഷം എഐ ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് പ്രതിവർഷം 300 കോടിയിലധികം (3 ബില്യൺ) ലിറ്റർ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചു തീർക്കാനിടയാക്കുമെന്ന് റിപ്പോർട്ട് കണക്കാക്കുന്നു.

കർണാടകയിൽ നിലവിലുള്ള 32 ഡാറ്റാ സെന്ററുകളിൽ 31-ഉം ബെംഗളൂരുവിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്; നഗരം ഇതിനകം തന്നെ ഒരു പ്രധാന ഡാറ്റാ സെന്റർ കേന്ദ്രമാണ്. പത്തെണ്ണം കൂടി നിർമ്മിക്കാൻ പദ്ധതിയുണ്ടെന്നാണ് ഐടി മന്ത്രി പ്രിയങ്ക് ഖാർഗെ അറിയിക്കുന്നത്. റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, ഒരു മെഗാവാട്ട് ശേഷിയുള്ള ഡാറ്റാ സെന്ററിന് പ്രതിദിനം 68,500 ലിറ്റർ വെള്ളം ആവശ്യമാണ്. ബെംഗളൂരുവിലെ നിലവിലെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ പ്രതിദിനം ഏകദേശം 2 കോടി ലിറ്റർ വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഇതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് ഭൂഗർഭജലമാണെന്നും വെൽ ലാബ്സിലെ (WELL Labs) ഹൈഡ്രോളജിസ്റ്റ് ശശാങ്ക് പലൂർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഇത് നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, മറ്റെന്താണ് ഭയപ്പെടുത്തുക?

തുടർച്ചയായ കുടിവെള്ള പ്രതിസന്ധിക്കൊപ്പം, കഴിഞ്ഞ 75 വർഷത്തിനിടയിലെ ഏറ്റവും ചൂടേറിയ സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിലൂടെയാണ് ബെംഗളൂരു കടന്നുപോകുന്നത്. ഇതിലേക്ക് ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ജല-വൈദ്യുതി ഉപഭോഗം കൂടി ചേർത്തുനോക്കുക.

സാങ്കേതികവിദ്യ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആഗോളതാപനം അടുത്ത തലമുറയെ ബാധിക്കുമെന്ന് സ്കൂളിൽ പഠിച്ച കാലത്ത് നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരുന്നു. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി; ഒരിക്കൽ വിദൂരമെന്ന് കരുതിയ ആ ഭാവി ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ നമ്മളിൽ പലർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. നമ്മൾ ഇതിനോടകം ഈ സാഹചര്യങ്ങളോട് നിർവികാരരായി മാറി എന്നതാണ് ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം. അമേരിക്കയിലെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾക്ക് സമീപമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കുടിവെള്ളക്ഷാമവും ശുദ്ധജലത്തിന്റെ ഗുണനിലവാര തകർച്ചയും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് നമ്മെ ഒട്ടും അലട്ടുന്നില്ല.

ഇതിനെതിരെ നാം വേണ്ടത്ര പ്രതികരിക്കുന്നില്ല. മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം ലളിതമാക്കാനല്ലേ എഐ അവതരിപ്പിച്ചത്? ആ ലക്ഷ്യത്തിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു? നമ്മൾ 1980-കളിലെ ആളുകളെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതൊക്കെ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു സാധാരണ ഫാഷൻ ട്രെൻഡ് മാത്രമായിരുന്നു. ഒരു ചിത്രകാരനെക്കൊണ്ട് ഗിബ്ലി ശൈലിയിൽ ചിത്രം വരപ്പിക്കാനോ, ഒരു ബോളിവുഡ് താരത്തെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ വച്ച് ഫോട്ടോ എടുപ്പിക്കാനോ ഒന്നും എഐയുടെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. കലാകാരന്മാർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും അവർ ചെയ്യേണ്ടതുമായ ജോലികൾ എഐ കയ്യടക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.

നമ്മുടെ ഒരേയൊരു വീടായ ഈ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പല്ല; അത് മാത്രമാണ് യുക്തിസഹമായ ഏക വഴി. അതുകൊണ്ട് ഓരോ പുതിയ എഐ ട്രെൻഡിനും പിന്നാലെ പായുമ്പോഴും, കൂടുതൽ ഊർജ്ജവും വെള്ളവും പാഴാക്കാൻ അത്തരം പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുമ്പോഴും നമ്മൾ നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കേണ്ട ഒന്നേയുള്ളൂ: “ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അത്രമാത്രം വിലപ്പെട്ട ഒന്നാണോ?”(Trisha Majumder,Water crisis: The real cost of the ’80s AI trend)

 എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും മനുഷ്യൻ സ്വന്തം പരിമിതിയിൽ നിന്നും ആവശ്യത്തിൽ നിന്നും സൃഷ്ടിക്കുന്നവയാണ്. മനുഷ്യൻ്റെ പരിസ്ഥിതി നിർമ്മാണത്തിന് അത് അത്യാവശ്യമാണ്. കലപ്പ കണ്ടു പിടിച്ച് ഭൂമിയെ കൊത്തിക്കിളയ്ക്കുന്നത് ഭൂമി തരുന്നത് മാത്രം തിന്ന് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ്.പരിസ്ഥിതികവികൾക്ക് ഭൂമിയെ നുള്ളി നോവിക്കരുത് എന്നു വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്നു കവിതയെഴുതാനുള്ള പരിസ്ഥിതി ഉണ്ടാക്കുന്നത് സ്വയം മുറിവേറ്റും ഭൂമിയെ മുറിവേല്പിച്ചും ചിലർ പ്രവർത്തിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ ഉപകരണങ്ങളുടെയും സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും ഉടമാവകാശം ചെറിയ ഒരു വിഭാഗം കൈയടക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യനും ഭൂമിക്കും ഏല്ക്കുന്ന എല്ലാ മുറിവുകളും ഒരു കൂട്ടർക്ക്, എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും മറ്റൊരു കൂട്ടർക്ക് എന്ന വിഭജനം ഉണ്ടായി വരുന്നു എന്നത് പഴയ ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ്. എങ്കിലും ഇന്നും അത് പ്രധാനമായി മാറുന്നു. ഉപകരണങ്ങൾ നേരമ്പോക്കിനല്ലാതെ, സ്വയം സൃഷ്ടിക്കാനും സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള സർഗ്ഗാത്മക ഉപകരണമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങൾ തുല്യമായി വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുകയുള്ളൂ. സാങ്കേതിക വിദ്യ കളിപ്പാട്ടമായി മാറിത്തീരുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് കുടിവെള്ള പ്രതിസന്ധി മാത്രമല്ല ആഴത്തിലുള്ള മനശ്ശാസ്ത്ര പ്രതിസന്ധിയും അതുണ്ടാകും. ചരിത്രവും ജീവിതവും പ്രദർശവസ്തുവായി മാറും. ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ പ്രദർശനസ്റ്റാളുകളിൽ ഏതിലെങ്കിലും ഒന്നിൽ കാണാതെ പോകുന്നവരായി നമ്മുടെ കുട്ടികൾ മാറും. ആ കൊടും വരൾച്ചയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ ഋഷ്യശൃംഗൻ മതിയാകില്ല.