അവൾ പോയ ദിനം

അവൾ പോയ ദിനം
ഞാനെന്റെ മുഖത്ത് കറുപ്പു തേച്ചു.
പ്രചണ്ഡമായ ഉന്മത്തപവനന്റെ മുഖത്ത് ഊക്കോടെ ഞാനടിച്ചു.
ജീവിതത്തിന്റെ ചെറു ശകലങ്ങൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് പൊട്ടിയ കണ്ണാടിയ്ക്കു മുന്നിൽ നഗ്നനായി ഞാൻ നിന്നു.
എന്നോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഞാനെന്നെയനുവദിച്ചു.
‘പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പന്തെന്ന്’ പുച്ഛത്തോടെ ഞാൻ സൂര്യനെപ്പറഞ്ഞു.
സ്വപ്നങ്ങൾക്കു ചായം പൂശിയ എല്ലാ കലോപജീവികൾക്കും മേൽ ഞാൻ ശാപവചനങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.
കിഴക്കുനിന്നു ഞാൻ പടിഞ്ഞാറേക്കു നടന്നു
വഴിയിൽ കണ്ട കല്ലുകളെടുത്ത് അവ എനിയ്ക്കു നേരെയെറിഞ്ഞു.
ഈ വെള്ളം എത്ര കോലാഹലത്തോടെയാണ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചൊഴുകുന്നത്
പർവ്വതങ്ങളിലൂടെയും മലയിടുക്കുകളിലൂടെയുമൊഴുകി
ഏതു സമുദ്രത്തെ സന്ധിക്കാനാണ് അതാഗ്രഹിക്കുന്നത് ?
അല്ലെങ്കിൽ സമുദ്രനിരപ്പിലെ മണ്ണിൽ നിദ്രയടയുമോ?
ഞാൻ എനിയ്ക്കെങ്കിലും സ്വന്തമായിരുന്നുവോ?
അവളുടെ ശവശരീരം ചുംബിക്കാൻ പോലും എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല
പിന്നെ തളരുംവരെ കരഞ്ഞു
അവൾ പോയ ദിനം
ഞാനെന്റെ മുഖത്ത് കറുപ്പുതേച്ചു